بررسی اثرات فرسایش واژگان اکولوژیک بر میزان شناخت و مشارکت اجتماعی در حفاظت از محیط زیست در مقیاس جهانی

چکیده مقاله

فرسایش واژگان اکولوژیک به عنوان یک پدیده زبانی فرهنگی، به معنای تدریجی از دست رفتن و یا کاهش استفاده از کلمات و اصطلاحات مرتبط با طبیعت و اکوسیستم هاست چنین فرایندی نه تنها بر غنای زبانی تاثیر می گذارد، بلکه بر آگاهی جمعی نسبت به مسائل زیست محیطی نیز سایه می اندازد این پژوهش با تمرکز بر مفهوم، تاریخچه و مثال های عملی در دو زبان انگلیسی و فارسی، به بررسی علل این فرسایش پرداخته و نشان می دهد که چگونه تغییرات اجتماعی، فناوری و حتی گسترش شهرنشینی در دهه های اخیر این روند را تسریع نموده است بطوریکه در زبان انگلیسی، دیکشنری هایی مانند آکسفورد شاهد جایگزینی واژگان سنتی طبیعت با اصطلاحات دیجیتال بوده اند، در حالیکه در زبان فارسی، واژگان جدید اغلب بدون حذف مستقیم کلمات قدیمی به فرهنگ لغات موجود اضافه می شوند که این امر تفاوت ساختاری زبان ها و سیاست گذاری حوزه های تصمیم گیری را برجسته تر می سازد فرسایش واژگان اکولوژیک علاوه بر یک مسئله زبانی، نشانگر فاصله گرفتن و دور شدن نسل ها از طبیعت است چرا که نسل جوان با واژگان محدودتری به تعامل با محیط زیست می پردازد و این امر می تواند بر سیاست گذاری های زیست محیطی و عدالت اقلیمی نیز تاثیرگذار باشد همچنین پژوهش حاضر به علل فرسایش واژگان اکولوژیک از جمله نقش فناوری های دیجیتال، رایانه و هوش مصنوعی در تغییر الگوهای زبانی نسل جدید و تاثیر آن بر ترجیح اصطلاحات نوین بر واژگان سنتی پرداخته و مقایسه جامعی بین میزان استفاده از این واژگان در نسل های قدیم و جدید ارائه می دهد علاوه بر این اثرات فرسایش بر کاهش توجه به محیط زیست و فقدان ارتباط عاطفی با آن، از دست رفتن جنبه های فرهنگی مانند داستان سرایی سنتی از حیات وحش و طبیعت، تاثیر شهرنشینی بر معماری سنتی و ناملموس شدن کلمات کهن، ورود واژگان مدرن برای توصیف مسائل نوظهور و پیامدهای اجتماعی مانند افزایش بی تفاوتی نسبت به بحران های اقلیمی مورد بررسی قرار گرفته و روش هایی برای مقابله با آن مانند برنامه های آموزشی و طراحی ایده هایی برای حفظ زبان پیشنهاد می گردد زیرا فرسایش و از دست رفتن واژگان مرتبط با طبیعت به ویژه در زبان های بومی، مترادف با نابودی دانش اکولوژیک محلی و تشدید تخریب و آلودگی محیط زیست در فقدان آگاهی از روش های بهینه و پایدار بهره برداری و حفاظت از اکوسیستم ها می باشد بدین ترتیب بر ضرورت حفظ واژگان اکولوژیک به عنوان پلی میان گذشته و آینده تاکید می شود تا جوامع بتوانند با آگاهی بیشتر و تعهد عمیق تر به چالش های زیست محیطی پاسخ دهند و از این طریق حساسیت جمعی نسبت به حفظ محیط زیست را تقویت نمایند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

دل آرام گل مروی

دکتری تخصصی اکولوژی دریا و مدیر گروه مهندسی فناوری HSE دانشگاه جامع علمی– کاربردی دریایی خاورمیانه

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: گل مروی، دل آرام،1404،بررسی اثرات فرسایش واژگان اکولوژیک بر میزان شناخت و مشارکت اجتماعی در حفاظت از محیط زیست در مقیاس جهانی،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی،https://civilica.com/doc/2606455

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی7 اسفند 1404