چکیده مقاله
در هر جامعه درصد قابل توجهی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالان بدون آن که تمایلی داشته باشند، ناخواسته خودشان را در حصاری از کمرویی محبوس می کنند و شخصیت واقعی و قابلیت های ارزشمند ایشان در پس توده ای از ابرهای تیره خشم، ترس و کم رویی، ناشناخته می ماند پدیده کم رویی در بین بزرگسالان بسیار پیچیده تر است و چنین پیچیدگی در اغلب موارد، نیازهای درونی، تمایلات، انگیزه ها، هدف ها، برنامه های شغلی و اجتماعی فرد را به طور جدی متاثر و دگرگون می کند در جهان امروز، اندیشیدن خلاقانه ی هر فرد نوید جامعه ای خلاق را می دهد و جوامع خلاق سبب ظهور سبک های متنوع از زندگی هستند که در عین تنوع، همدیگر را پوشش می دهند و سبک کلی و صحیحی از جامعه ی رو به پیشرفت را تشکیل می دهند، با اینکه این ژرف اندیشی و اندیشه خلاق، شاید در ضمیر ناخودآگاه تک تک افراد جامعه وجود داشته باشد اما به خودی خود به منصه ی ظهور نخواهد رسید و اگر به حال خود رها شود احتمال اینکه در جهت نادرستی به کار گرفته شود وجود دارد و یا اگر حتی فرض کنیم که تمامی افراد جامعه از این اندیشه در جهت صحیح بهره ببرند بازهم سن ظهور در هریک از افراد قطعا متفاوت است و مسلما جامعه به خلاقیت یک نوجوان بیشتر احتیاج دارد تا یک فرد میانسال تئاتر تعلیمی به عنوان یک اثر شفابخش و ابزاری برای یادگیری در نظر گرفته شده است که هر کسی به شیوه ی خود از آن به عنوان روش آموزش و یا درمان استفاده می کند در این شیوه به جنبه های هنری و زیبایی شناسی در تئاتر توجه نمی شود و صرفا وجه آموزشی آن مورد نظر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: احمدی، سها و احمدی، سامان،1404،تئاتر درسی در نقش روانشناس و درمانگر دانش آموزان،چهارمین همایش ملی پژوهش در تئاتر درسی، ارتباطات فرهنگی و جامعه شناسی آموزش و پرورش،تهران،https://civilica.com/doc/2604640
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش ملی پژوهش در تئاتر درسی، ارتباطات فرهنگی و جامعه شناسی آموزش و پرورش1 اسفند 1404 · تهران