چکیده مقاله
برنامه ریزی توسعه در هر کشور تحت تاثیر عوامل متعددی به ویژه شرایط محیطی داخلی و خارجی آن کشور قرار دارد ایران با وجود برخورداری از پیشینه ای طولانی در امر برنامه ریزی توسعه و دارا بودن ظرفیت های کم نظیر تاریخی، فرهنگی و طبیعی در حوزه گردشگری، همچنان با چالش های جدی در تحقق اهداف خود در صنعت بزرگ گردشگری رو به رو است جایگاه راهبردی گردشگری در فصل هفدهم برنامه هفتم توسعه نشان می دهد که این بخش به عنوان یکی از پیشران های اصلی رشد اقتصادی، اشتغال زایی و تنوع بخشی اقتصادی مد نظر قرار گرفته است با این حال، وقوع بحران های اخیر از جمله جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در خرداد ۱۴۰۴ و تشدید تحریم های بین المللی، ضرورت بازنگری در برخی از سیاست های این برنامه را آشکار ساخته است پژوهش حاضر با با بهره گیری از روش پژوهش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر نظریه اقتضایی، سیاست های گردشگری و سیاستگذاری مربوطه در برنامه هفتم توسعه را نقد و بررسی می کند نتایج نشان می دهد که موفقیت این برنامه منوط به انعطاف پذیری و سازگاری سیاست ها با شرایط پیش بینی ناپذیر محیطی است در همین راستا، سناریو های اقتضایی کوتاه مدت تا پایان سال ۱۴۰۴ مدیریت بحران و تقویت گردشگری داخلی و میان مدت از سال ۱۴۰۵ تا پایان سال اجرا برنامه دیپلماسی گردشگری، تنوع بخشی به محصولات گردشگری و صنایع دستی، دیجیتالی سازی خدمات این حوزه و ایجاد تاب آوری نهاد ها مربوطه پیشنهاد شده اند این سناریو ها و پیشنهادات می توانند با پیوند به اهداف و مواد برنامه هفتم، زمینه تحقق پایداری و تاب آوری صنعت گردشگری ایران را در دوران بحران و پس از آن فراهم کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خزائی، فاطمه،1404،تببین سیاست های کلان گردشگری با تکیه بر رویکرد نظریه اقتضائی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی،تهران،https://civilica.com/doc/2595155
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مدیریت، گردشگری و تکنولوژی30 بهمن 1404 · تهران