چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر خودکارآمدی رفتاری دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسانظم جویی خلق مخرب شهر کرمانشاه بود روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری شامل آموزان پسر بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر هر گروه ۱۵ نفر بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خودگزارشی اختلال نارسانظم جویی خلق مخرب و پرسشنامه خودکارآمدی رفتاری نوجوانان بود گروه آزمایش ۱۰ جلسه یک ساعته تحت رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد در پایان جلسات پس آزمون به عمل آمد تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس تک متغیره انجام شد نتایج نشان داد که رفتار درمانی دیالکتیکی بر خودکارآمدی رفتاری در مرحله پس آزمون اثر معنی دار داشته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: احمدیان، علی و رفیعی بصیری، فاطمه و عیدی بایگی، مجید و پاک سرشت، فاطمه و کاظمی، شکیلا و نصیری، فاطمه،1404،بررسی آموزش رفتار درمانی دیالکتیکی بر افزایش خودکارآمدی رفتاری دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسانظم جویی خلق مخرب،دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی،تهران،https://civilica.com/doc/2603460
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی30 بهمن 1404 · تهران