چکیده مقاله
مخالصات مسلحانه معاصر با فروپاشی ساختارهای اجتماعی، قانونی و اقتصادی بستری ویرانگر برای اشکال نوین بردگی و بهره کشی فراهم می آورند در این میان زنان و دختران نه تنها قربانی مستقیم خشونت های جنسی هستند، بلکه به عنوان کالا در شبکه های پیچیده قاچاق انسان نیز مورد سوءاستفاده قرار می گیرند سازمان ملل متحد در دهه های اخیر با ایجاد چارچوب های هنجاری و نهادهای خاص ادعای مقابله با این پدیده شوم را دارد این مقاله با رویکردی تطبیقی و تحلیلی به واکاوی کارایی سه سازوکار کلیدی سازمان ملل متحد می پردازد: «قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت و چارچوب زنان، صلح و امنیت»؛ «دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم»؛ و «ماموریت های حفظ صلح» پرسش محوری این است که این سازوکارها در عمل تا چه میزان در شناسایی، حمایت از قربانیان و تعقیب جنایتکاران موفق عمل کرده اند؟ یافته ها حاکی از آن است که اگرچه این سازوکارها از نظر حقوقی و هنجاری پیشرفت های چشمگیری را نمایندگی می کنند اما شکاف های عمیق در تامین مالی، هماهنگی بین نهادی، اجرا در سطح ملی و نهایتا اراده سیاسی سپر حفاظتی آنان را در برابر طوفان مخاصمات شکننده کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: بتیانه، اعظم و امجدیان، فرامرز،1404،بررسی تطبیقی سازوکارهای سازمان ملل متحد در حمایت از زنان و مبارزه با قاچاق آنان در مخاصمات مسلحانه،یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران،https://civilica.com/doc/2605218
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1404 · تهران