چکیده مقاله
فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی و یادگیری آنلاین به عنوان ابزارهایی تحول آفرین در مدیریت آموزشی مدارس شناخته شده اند و بهبود فرآیندهای آموزشی را تسهیل کرده اند سیف، ۱۳۹۹ این فناوری ها با کمک به تصمیم گیری، مدیران، شخصی سازی یادگیری و افزایش دسترسی به منابع کیفیت مدیریت آموزشی را ارتقا داده اند رحیمی و حسینی، ۱۴۰۱ پژوهش حاضر با روش مرور نظام مند، با هدف بررسی تاثیر این فناوری ها بر مدیریت آموزشی در ایران و ارائه چارچوبی بومی، مقالات پایگاه های معتبر مانند Google Scholar و SID را تحلیل کرده است خسروی و همکاران، ۱۴۰۲ یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی دقت تصمیم گیری را افزایش داده و پلتفرم های آنلاین دسترسی دانش آموزان در مناطق محروم را بهبود بخشیده اند سلین، ۱۴۰۰ با این حال، کمبود زیرساخت ها، مقاومت فرهنگی معلمان و نابرابری منطقه ای بهره برداری کامل را محدود کرده اند محمدی و همکاران، ۱۴۰۱ این مطالعه چارچوبی بومی پیشنهاد می دهد که با توجه به شرایط محلی، نابرابری های آموزشی را کاهش داده و مدیریت مدارس را بهبود بخشد جونز و لی، ۱۴۰۳ تاکید بر آموزش معلمان و توسعه زیرساخت های دیجیتال برای ادغام پایدار فناوری ضروری است نگوین و همکاران، ۱۴۰۱
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: مومنی نوقابی، ملیکا،1404،فناوری های نوظهور هوش مصنوعی و آموزش آنلاین در بازآفرینی مدیریت آموزشی مدارس،یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری،تهران،https://civilica.com/doc/2605194
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی حقوق، روانشناسی، علوم تربیتی و رفتاری30 بهمن 1404 · تهران