چکیده مقاله
هدف ازاین پژوهش بررسی چگونگی تعامل میان مهارت های فردی و نگرش سیستمی در ارتقای عملکرد تیمی است در محیط های سازمانی امروز، توانایی های شخصی همچون خودآگاهی، خودمدیریتی و ارتباط موثر، هنگامی که با تفکر سیستمی همراه می شوند، می توانند بستری برای شکل گیری بصیرت مشترک و یادگیری گروهی فراهم آورند این هم افزایی نه تنها موجب افزایش هماهنگی و انسجام میان اعضای تیم می شود، بلکه ظرفیت حل مسئله و نوآوری جمعی را نیز تقویت می کند پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و توصیفی تلاش دارد نشان دهد که چگونه ترکیب این دو عامل، زمینه ساز ارتقای کیفیت تعاملات انسانی و بهبود نتایج سازمانی است یافته های نظری و پیشینه های موجود بیانگر آن است که فقدان نگاه سیستمی یا ضعف در مهارت های فردی، مانعی جدی در مسیر یادگیری گروهی و دستیابی به اهداف مشترک خواهد بود بنابراین، این مطالعه می کوشد با تبیین اهمیت این تعامل، راهکارهایی برای توسعه ظرفیت های فردی و جمعی ارائه دهد تا سازمان ها بتوانند در شرایط پیچیده و متغیر، عملکردی پایدار و اثربخش داشته باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: رجبی، مهدی و شیخی نیا، زهرا و علی ابادی، صغرا،1404،بررسی اثر ترکیبی مهارت شخصی و تفکر سیستمی بر عملکرد تیمی از طریق بصیرت مشترک و یادگیری گروهی،شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران،https://civilica.com/doc/2597165
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 بهمن 1404 · تهران