بررسی نقش شرم تحولی در آسیب پذیری سلامت روان بزرگسالان: میانجی گری خودانتقادی

چکیده مقاله

شرم تحولی به عنوان یکی از هیجان های بنیادین شکل گرفته در بستر تعاملات اولیه، نقش مهمی در آسیب پذیری سلامت روان در بزرگسالی ایفا می کند تجربه مکرر شرم در دوران رشد می تواند به درونی سازی الگوهای منفی خودارزیابی منجر شده و زمینه ساز شکل گیری خودانتقادی شدید گردد؛ عاملی که در پژوهش های اخیر به عنوان یکی از سازوکارهای اصلی بروز مشکلات سلامت روان معرفی شده است هدف پژوهش حاضر بررسی نقش شرم تحولی در آسیب پذیری سلامت روان بزرگسالان با تاکید بر نقش میانجی خودانتقادی است پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی و به روش مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد جامعه آماری شامل بزرگسالان ۱۸ تا ۶۰ ساله شهر یزد بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل مقیاس شرم تحولی، مقیاس خودانتقادی و پرسشنامه آسیب پذیری سلامت روان بودند داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری و روش تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفتند یافته ها نشان داد شرم تحولی اثر مستقیم و معناداری بر آسیب پذیری سلامت روان دارد و همچنین خودانتقادی نقش میانجی معناداری در رابطه بین شرم تحولی و سلامت روان ایفا می کند به عبارت دیگر، بخشی از تاثیر شرم تحولی بر کاهش سلامت روان از طریق افزایش خودانتقادی تبیین می شود نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به تجربه های شرم آمیز اولیه و فرایندهای خودانتقادی در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی حوزه سلامت روان تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدمهدی رحیمی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد میبد

فاطمه محسنیان

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد میبد

مینا قربانی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد میبد

�حیمی، محمدمهدی و محسنیان، فاطمه و قربانی، مینا،1404،بررسی نقش شرم تحولی در آسیب پذیری سلامت روان بزرگسالان: میانجی گری خودانتقادی،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی29 بهمن 1404