به کارگیری فولادهای پیشرفته در بدنه خودرو و ارزیابی جوش پذیری آنها

چکیده مقاله

افزایش تلفات ناشی از تصادفات جاده ای و تشدید آلودگی هوای شهری صنعت خودروسازی را با چالش های جدی در حوزه ایمنی و الزامات زیست محیطی مواجه کرده است یکی از موثرترین راهکارها برای پاسخ به این چالش ها کاهش وزن بدنه خودرو بدون افت استحکام و ایمنی است که استفاده از فولادهای پیشرفته با استحکام بالا AHSS را به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است این فولادها با ارائه ترکیبی بهینه از استحکام بالا، شکل پذیری مناسب و قابلیت جذب انرژی، امکان کاهش ضخامت ورق ها و در نتیجه کاهش وزن بدنه را فراهم کرده و به طور مستقیم موجب بهبود مصرف سوخت و کاهش انتشار CO۲ می شوند در این میان فولادهای CP، QP، TWIP، TRIP، DP و SABC به دلیل عملکرد سازه ای مطلوب کاربرد گسترده ای در اجزای مختلف بدنه خودرو یافته اند با این حال جوش پذیری این فولادها به عنوان عامل تعیین کننده در بهره برداری آنها اهمیت ویژه ای دارد؛ چرا که فرآیند جوشکاری به ویژه جوش مقاومتی نقطه ای نقش کلیدی در کیفیت و ایمنی سازه بدنه ایفا می کند در این مقاله ضمن بررسی ضرورت به کارگیری فولادهای پیشرفته خودرویی، رفتار جوشکاری و عوامل موثر جوش پذیری آنها مورد ارزیابی قرار گرفته و بر اهمیت کنترل فرآیند جوشکاری به منظور دستیابی به اتصالات قابل اعتماد و ایمن تاکید می شود نتایج این بررسی نشان می دهد که استفاده هدفمند از فولادهای پیشرفته همراه با بهینه سازی فرآیندهای جوشکاری می تواند نقش موثری در توسعه خودروهای سبکتر، ایمن تر و کم مصرف تر ایفا کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امیر عباس عطارد

کارشناسی دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران

روح اله عشیری

استادیار دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران نارمک

�طارد، امیر عباس و عشیری، روح اله،1404،به کارگیری فولادهای پیشرفته در بدنه خودرو و ارزیابی جوش پذیری آنها،دومین کنفرانس پیشرفت های اخیر و روندهای آینده در صنعت خودرو،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس پیشرفت های اخیر و روندهای آینده در صنعت خودرو29 بهمن 1404 · تهران