اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگوییهیجانی دانش آموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا

چکیده مقاله

هدف: : این پژوهش با هدف آموزش مهارتهای زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگویی هیجانی دانش آموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا انجام شد روش: : پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون دو گروهی بود جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۰ ۱۴۰۱ تشکیل دادند به شیوه در دسترس تعداد ۳۰ دانش آموز دختر انتخاب و با انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفری جایگزین شدند برای آزمودنیهای گروه آزمایش برنامه مهارت زندگی طی ۱۰ جلسه هفتگی هر جلسه ۱/۵ ساعت اجرا شد اما گروه کنترل این برنامه را دریافت نکرد برای گردآوری دادهها علاوه بر چک لیست اطلاعات دموگرافیک فرم محقق ساخته از پرسشنامه ناگویی هیجانی بگبی و تیلور، ۹۳ ۱۹۹۴، پرسشنامه نگرانی ایالتی پنسیلوانیا مایر و همکاران، ۱۹۹۰ و پرسشنامه احساس تنهایی راسل و همکاران، ۱۹۸۰ استفاده شد دادهها با روشهای آمار توصیفی فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار ، آزمون پیشفرضهای آمار پارامتریک و آنالیز کوواریانس تکمتغیره و چندمتغیره انجام شد برای تحلیل از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد یافته ها: نتایج نشان میدهند؛ میزان نشخوار فکری و نگرش های ناکارآمد با هر دو درمان کاهش یافته است اما بین دو درمان در میزان نشخوار فکری تفاوت معنی داری وجود داشته و اثربخشی درمان روانی اجتماعی به نسبت درمان شناختی رفتاری بیشتر بوده است اما بین دو درمان در نگرش های ناکارآمد تفاوت معنی داری وجود نداشته است همچنین اثربخشی درمان روانی اجتماعی در مردان در مقایسه با زنان بیشتر بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه کریمی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه فرهنگیان

کریمی، فاطمه،1402،اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر احساس تنهایی، ادراک از نگرانی و ناگوییهیجانی دانش آموزان دختر در دوران اپیدمی کرونا،دومین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری31 تیر 1402 · تهران