رابطه بین تعامل معلم- دانش آموز و انگیزش پیشرفت تحصیلی با میانجیگری سلامت روان در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه ۱ تبریز

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین تعامل معلم دانش آموز و انگیزش پیشرفت تحصیلی با میانجیگری سلامت روان دردانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه ۱ تبریز، انجام شد پژوهش از نظر هدف، در زمره پژوهش های کاربردی و از نظر نحوهگردآوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی میباشد جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش آموزان دختردوره دوم متوسطه ناحیه یک تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ به تعد اد ۵۶۸۰ نفر بود، روش نمونه گیری خوشه ای بود و حجم نمونه بر اساس فرمول کلاین ۲۰۱۳ ۲۳۰ نفر در نظر گرفته شد روش پژوهش به این صورت بود که قبل از توزیعپرسشنامه، به آزمودنی ها درباره هدف پژوهش، محتوای پرسشنامه و همچنین اصل محرمانه و ناشناس باقیماندن اطلاعات، آگاهیلازم داده شد و در صورت موافقت آنان سوالات پرسشنامههای سلامت عمومی GHQ ۲۸ ۱۹۷۰ پرسشنامه رابطه معلم دانش آموز موری و زوواک ۲۰۱۱ ، پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس ۱۹۷۰ ، در اختیار آنها قرار گرفت بعداز جمع آوریداده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد و در spss ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد متغیر تعامل معلم دانش آموز بر انگیزش پیشرفت تحصیلی همراه با میانجیگری سلامت روان اثر غیر مستقیم و معناداری داشته است میزانضریب اندازه اثر غیر مستقیم ۰/۴۹۴ با معناداری ۰/۰۰۰ است که در سطح خطای ۰/۰۵ معنادار میباشد در نتیجه می توان بیان کرد که با افزایش تعامل معلم دانش آموز و ارتقای سلامت دانش آموزان میزان پیشرفت تحصیلی در آنان افزایش می یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیرین فانی

مدرس موسسه غیرانتفاعی علم و فن آوری شمس – تبریز ایران

پریسا غریبی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی موسسه غیرانتفاعی علم و فن آوری شمس – تبریز ایران

فانی، شیرین و غریبی، پریسا،1403،رابطه بین تعامل معلم- دانش آموز و انگیزش پیشرفت تحصیلی با میانجیگری سلامت روان در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحیه ۱ تبریز،هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی و هشتمین کنفرانس ملی یافته های نوین در مدیریت، روان شناسی و حسابداری5 مرداد 1403 · تهران