چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش واقعیت درمانی گروهی بر افزایش کیفیت زندگی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح گروه کنترل و با گمارش تصادفی می باشد جامعه آماری تحقیق شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شهر رشت در سال ۱۴۰۰ بودند از میان ۳۲ زوج که به وسیله مشاهده و مصاحبه غربال شدند، ۱۶زوج در گروه کنترل و ۱۶ زوج در گروه آزمایشی با توجه به معیارهای ورود و خروج قرار گرفتند نمونه گیری پژوهش حاضر به صورت نمونه گیری در دسترس انجام گرفت در این پژوهش، از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده شد آزمودنی های گروه آزمایش، واقعیت درمانی بر اساس پروتکل واقعیت درمانی گلاسر ۲۰۱۳ را در ۸ جلسه دریافت کردند؛ در حالی که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرده بود آزمودنی ها در دو موقعیت پیش آزمون و پس آزمون به پرسش نامه ها پاسخ دادند برای تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس استفاده شد یافته های پژوهش نشان می دهد که میزان کیفیت زندگی زوجین را در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش پیدا کرده است بنابراین آموزش واقعیت درمانی گروهی بر افزایش کیفیت زندگی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای تاثیر دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�خ فروز، شقایق و علی مردانی، فرزانه و کریمی، شیرین و محبیان فر، مهران،1401،اثربخشی آموزش واقعیت درمانی گروهی بر افزایش کیفیت زندگی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای،هفتمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش،محمودآباد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی رویکردهای نوین در آموزش و پژوهش24 آذر 1401 · محمودآباد