چکیده مقاله
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر، حرمت خود و منبع کنترل دانش آموزان نابینا طراحی شده است به همین منظور تعداد ۱۴ دانش آموز نابینا ۱۲الی ۱۵ ساله ، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروهآزمایش و گواه جایگزین شدند ابزار پژوهش شامل فهرست بررسی ارزیابی مهارتهای اجتماعی مستون و همکاران ۱۹۸۳ ،پرسشنامه حرمت خود کوپراسمیت ۱۹۶۷ و پرسشنامه پایگاه مهارگری راتر ۱۹۶۶ بود طرح پژوهش حاضر از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه است برنامه آموزش مهارتهای اجتماعی در طول ۷جلسه ۶۰ دقیقه ای ، هفته ای دو جلسه وبه مدت یک ماه بر روی گروه آزمایشی اجرا گردید در حالی که طی این مدت، گروه گواه برنامه عادی روزانه خود را دنبال می کردند پس از اجرای برنامه آموزشی ، مجددا هر سه آزمون بر روی هر دوگروه اجرا گردید فرضیه های این پژوهش با استفاده ازتحلیل کوواریانس چند متغیره، مورد بررسی قرار گرفتند نتایج حاصل ، نشان داد که آموزش مهارتهای اجتماعی بر بهبود حرمت خود مثبت و پایگاه مهارگری درونی دانش آموزان نابینا ، در گروه آزمایشی به طور معناداری موثر بوده است این یافته ها، بیانگراین است که اجرای برنامه آموزش مهارتهای اجتماعی به دانش آموزان نابینای گروه آزمایش ، کمک کرده است تا در ارتباط بادیگران با پایگاه مهارگری درونی و حرمت خود مثبت تری رفتار کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نظری، زهرا و مطهری، فرزانه،1401،بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای اجتماعی بر، حرمت خود و پایگاه مهارگری دانش آموزان نابینا ۱۲ الی ۱۵ ساله،سیزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران25 اسفند 1401 · تهران