چکیده مقاله
در دهه های اخیر، تغییرات اقلیمی به یکی از مهم ترین چالش های جهانی تبدیل شده و تاثیرات عمیقی بر پایداری زیرساخت های شهری گذاشته است زیرساخت هایی چون شبکه های حمل ونقل، تاسیسات آب و فاضلاب، سامانه های انرژی و خدمات اضطراری به شدت در معرض مخاطرات ناشی از افزایش دما، بارش های سیلابی، خشکسالی و رخدادهای حدی اقلیمی قرار دارند این مقاله با هدف ارزیابی کیفی اثرات تغییرات اقلیمی بر زیرساخت های شهری ایران و ارائه راهکارهای انطباقی در برنامه ریزی عمرانی شهرداری ها تدوین شده است روش تحقیق به صورت کیفی و ترکیبی از تحلیل اسنادی، مصاحبه با کارشناسان شهری، و بررسی تطبیقی مطالعات موردی داخلی و خارجی بوده و از تحلیل SWOT برای تدوین راهکارها استفاده شده است یافته ها نشان می دهد که نبود چارچوب های ارزیابی ریسک اقلیمی در فرآیندهای برنامه ریزی، ضعف در بودجه ریزی انطباقی، و فقدان هماهنگی بین بخشی از جمله عوامل کلیدی آسیب پذیری زیرساخت هاست همچنین، مدل سازی اثرات اقلیمی بر اساس داده های IPCC ۲۰۲۱ نشان دهنده افزایش ریسک سیلاب در کلان شهرهایی نظیر تهران، شیراز و مشهد است بر اساس نتایج، طراحی برنامه های عمرانی با رویکرد انطباق پذیری اقلیمی، توسعه سامانه های هشدار زودهنگام، و بازنگری در ضوابط فنی ساخت وساز به عنوان راهکارهای کلیدی پیشنهاد می شوند این مقاله با ارائه مدلی مفهومی برای انطباق پذیری عمرانی، نوآوری روش شناسی و پیوند با سیاست گذاری شهری، گامی موثر در جهت تاب آوری شهرهای ایران در برابر تغییرات اقلیمی برمی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فری پور، فرشید،1404،ارزیابی کیفی اثرات تغییرات اقلیمی بر زیرساخت های شهری و راهکارهای انطباقی در برنامه ریزی عمرانی شهرداری ها،بیست و یکمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران31 خرداد 1404 · تهران