چکیده مقاله
در این تحقیق که به روش توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته است سعی شده است ابتدا آیاتی در مورد امام دسته بندی می شود و بعد دیدگاه مفسران و دانشمندان علم روز در آیات و روایات با استفاده از علوم تجربی بررسی می شود و از جمله نتایج تحقیق می توان به نظر علامه طباطبایی که ایشان برجسته ترین معنا از امامت را ،هدایت باطنی و ملکوتی و هدایت به معنای ایصال به مطلوب می دانند ویافته های این پژوهش این مسئله را اثبات می کند که مقام امامت ،عهد خداوند و مقامی برتر و والاتر از نبوت است مقامی که یک نوع ولایت بر اعمال مردم بوده ،نبوت و رسالت همواره با امامت همراه بوده است اما هدایت امام به معنای راهنمایی نیست ،بلکه رساندن به مقصد است و امام شناسی یک تکلیف بزرگ اسلامی و ضروری می باشد که عدم شناخت امام ،جامعه را به فساد و انحراف می کشاند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کبری، محمد و رسولی، سیده معصومه و افضلی، سیده اعظم،1401،بررسی حوزه معنایی واژه امام در قرآن کریم،ششمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنگره بین المللی تحقیقات بین رشته ای در علوم انسانی اسلامی، فقه، حقوق و روانشناسی31 مرداد 1401