ابعاد مجرمانه نسبت دهی کاذب به شخصیت های مقدس در بناهای تاریخی: واکاوی فقهی و حقوقی در پرتو چالش های نوظهور

چکیده مقاله

میراث فرهنگی مذهبی ایران، به عنوان بازتاب دهنده هویت ملی و اعتقادی جامعه، در سال های اخیر با چالش جدی «نسبت دهی کاذب به شخصیت های مقدس» مواجه شده است این پدیده که در آن اماکن فاقد پشتوانه تاریخی یا فقهی، به صورت ساختگی به عنوان امامزاده یا زیارتگاه معرفی می شوند، نه تنها اصالت تاریخی آثار را مخدوش می کند، بلکه زمینه ساز سوءاستفاده های اقتصادی، سیاسی و تخریب بناهای ارزشمند است پژوهش حاضر با هدف واکاوی ابعاد مجرمانه این رفتار از منظر فقهی و حقوقی و بررسی خلاهای سیاست کیفری فعلی انجام شده است روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد قانونی جمع آوری گردیده است یافته ها نشان می دهد که اگرچه قوانین موجود مانند مواد ۵۶۰ و ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی قابلیت انطباق نسبی دارند، اما فقدان عنوان مجرمانه مستقل برای «ادعای نامشروع قدسیت» موجب ضعف در برخورد قاطع با متخلفان شده است همچنین، رویکرد مالکیت محور قوانین فعلی، جنبه معنوی و نمادین میراث را نادیده گرفته است در نهایت، این مقاله با تاکید بر لزوم جرم انگاری مستقل این رفتار در لایحه جدید تعزیرات و تقویت نظارت های پیشگیرانه، راهکارهایی برای صیانت از حرمت دین و حفظ اصالت تاریخی ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی درفکی

گروه حقوق ،واحد رودهن ،دانشگاه آزاد اسلامی ، رودهن ،ایران

منصوره شیرازی

نویسنده مسئول گروه حقوق، واحد رودهن ، دانشگاه ازاد اسلامی ،رودهن،ایران

�رفکی، مهدی و شیرازی، منصوره،1404،ابعاد مجرمانه نسبت دهی کاذب به شخصیت های مقدس در بناهای تاریخی: واکاوی فقهی و حقوقی در پرتو چالش های نوظهور،پانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی و ملی مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق30 مهر 1404 · تهران