چکیده مقاله
هدف اصلی توسعه بهره رساندن به انسان ها و بهبود کیفیت زندگی مردم و پرورش قابلیت های انسان می باشد و توسعه انسانی فرآیند بسط انتخاب ها و ظرفیت های انسانی است، هدف این پژوهش ارزیابی استان های کشور در سه دوره 1390 1385 1380 از لحاظ شاخص توسعه انسانی و بررسی جایگاه استان سیستان و بلوچستان در این سه دوره می باشد روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی کتابخانه ای بوده است ابتدا آمار و رقام مربوط به آموزش، تولید ناخالص ملی و امید به زندگی در این سه دوره مورد بررسی قرار گرفت سپس شاخص توسعه انسانی استان های کشور با استفاده از مدل تاپسیس مورد ارزیابی قرار گرفت نتایج نشان می دهد که استان های فارس و قزوین طی این سه دوره به توسعه انسانی دست یافتند و استان های سیستان و بلوچستان، کردستان و اردبیل در هر دوره در وضعیت نامطلوبی قرار داشته استان سیستان و بلوچستان 30 استان کردستان 30 و استان آذربایجان غربی 23 که هر سه استان جز استان های بسیار محروم در رتبه بندی قرار گرفتند
کلیدواژهها
نویسندگان
غلامعلی خمر
استادیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زابل
سمیه راهدارپودینه
کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زابل
طاهره کنده
دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زابل
راضیه پورعلیمردان
کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه زابل
شیوه ارجاع
�مر، غلامعلی و راهدارپودینه، سمیه و کنده، طاهره و پورعلیمردان، راضیه،1399،ارزیابی تطبیقی استان های کشور از لحاظ شاخص های توسعه انسانی (HDI) و جیاگاه،کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران26 تیر 1399 · تهران