چکیده مقاله
ادبیات به عنوان بازتابی از اندیشه ها، احساسات و تجربیات انسانی، جایگاهی منحصر به فرد در تربیت فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان دارد در جهانی که تعامل میان فرهنگ ها بیش ازپیش برجسته شده و ارزش های انسانی در بستر تنوع فرهنگی شکل می گیرند، الگو برداری هدفمند از ادبیات ایران و جهان می تواند ابزاری اثربخش در آموزش و پرورش باشد ادبیات فارسی با درون مایه های اخلاقی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی، و ادبیات ملل با روایت هایی از چالش های هویتی، زیست های اقلیمی و تنوع باورها، بستری فراهم می کنند تا دانش آموزان با سبک های متنوع زیستن، تفکر و تعامل آشنا شوند مطالعه و تحلیل آثار ادبی، فرصتی ایجاد می کند تا دانش آموزان مفاهیمی چون عدالت، همدلی، مسئولیت پذیری، پذیرش تفاوت ها و گفت وگو را در فضایی غیرمستقیم و تاثیرگذار بیاموزند این الگو برداری فرهنگی از شخصیت ها، وقایع، و پیام های نهفته در متن ها، به دانش آموز کمک می کند تا در مواجهه با مسائل اجتماعی، دیدگاه های انسانی تری داشته باشد ادبیات جهانی، به ویژه در آثاری که به موضوعاتی چون مهاجرت، فقر، آزادی، و بحران های اجتماعی می پردازد، مکملی ضروری برای ادبیات ملی است و ترکیب این دو می تواند مسیر تربیت شهروندانی آگاه، انعطاف پذیر و چند فرهنگی را هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پاکزاده، هادی و محمودی، فاروق و چلبیانی، سیروان،1404،اهمیت الگو برداری از ادبیات ایران و جهان در تربیت فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان،پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش30 مهر 1404 · تهران