بررسی رابطه ی روانشناسی تربیتی با ارتقاء کیفیت آموزش و تربیت اجتماعی دانش آموزان در مدارس(مطالعه ی موردی: معلمان مقطع ابتدایی شهرستان خواف)

چکیده مقاله

روانشناسی تربیتی مطالعه ی چگونگی تدریس و تربیت و کارآیی آنها در وضعیتهای آموزشی، در روانشناسی تدریس و یادگیری، در روانشناسی دانش آموز و معلم و کلاس و مدرسه و در روانشناسی اجتماعی محیط ها و سازمان های آموزشی است در این مقاله به بررسی ارتباط روانشناسی تربیتی با ارتقاء کیفیت آموزشی و تربیت اجتماعی دانش آموزان پرداخته می شود روش انجام این پژوهش کمی می باشد جامعه ی آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی شهرستان خواف می باشد که با استفاده از فرمول کوکران برای بررسی برای تعیین حجم نمونه ۱۹۶ نفر به عنوان نمونه ی آماری در نظر گرفته شدند برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss و روش رگرسیون استفاده شده است در این مقاله یک فرضیه ی اصلی و چهار فرضیه ی فرعی مطرح شد که نتایج حاصل از تحلیل به تایید آنها اشاره دارد فرضیه ی اصلی مطرح کننده ی این است که بین روانشناسی تربیتی با ارتقاء کیفیت آموزش و تربیت اجتماعی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد در جدول تحلیل واریانس که معنی داری کل مدل را ارزیابی می کند مقدار معناداری کمتر از ۰ ۰۵ می باشد، پس در سطح خطای ۰ ۰۵ مدل معنادار می باشد این بدان معناست که بین روانشناسی تربیتی با ارتقاء کیفیت آموزش و تربیت اجتماعی دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد و ارتقاء کیفیت آموزش و تربیت اجتماعی دانش آموزان پیش بینی کننده روانشناسی تربیتی است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

یاسر تاجیک نیازآبادی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه بیرجند

فائزه پیش بین

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد تربت حیدریه

�اجیک نیازآبادی، یاسر و پیش بین، فائزه،1401،بررسی رابطه ی روانشناسی تربیتی با ارتقاء کیفیت آموزش و تربیت اجتماعی دانش آموزان در مدارس(مطالعه ی موردی: معلمان مقطع ابتدایی شهرستان خواف)،ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی20 آذر 1401