اثربخشی طرحواره درمانی بر انعطا ف پذیری شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف آزمون اثربخشی طرحواره درمانی بر انعطا ف پذیری شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس صورت پذیرفت این پژوهش به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ شیوه اجرای تحقیق ، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس در شهر اصفهان در سال ۱۴۰۲ بود در این پژوهش تعداد ۶۰ فرد مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جای دهی شدند ۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه گواه افراد حاضر در گروه آزمایش طرحواره درمانی را طی ۸ هفته در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای دریافت نمودند ابزارهای پژوهش شامل مقیاس کیفیت زندگی MSIS۲۹ و مقیاس انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال، ۲۰۱۰ بود نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر انعطاف پذیری شناختی ۰۰۰۱/۰>p، ۵۳/۰=Eta، ۹۶۹/۶۵=F ، و کیفیت زندگی ۰۰۱/۰>p، ۷۵/۰=Eta، ۷۸/۶۴=F ، در بیماران مولتیپل اسکلروزیس موثر بوده اند بر اساس یافته های پژوهش حاضر، طرحواره درمانی با استفاده از تکنیک های شناختی، رفتاری و شناسایی رفتارهای مشکل آفرین و ارائه راهکارهای بهینه به بیماران مولتیپل اسکلروزیس کمک می نماید تا در جهت توسعه و بهبود از طریق انعطاف پذیری شناختی و کیفیت زندگی گام بردارند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

شیدا جبل عاملی

استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

فاطمه فردانی

دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

�بل عاملی، شیدا و فردانی، فاطمه،1403،اثربخشی طرحواره درمانی بر انعطا ف پذیری شناختی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی30 اردیبهشت 1403