چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تاثیر نگرش به دعا، آداب دعا کردن و تجربه قبلی دعا در کاهش اضطراب نوجوانان دختر و پسر مدارس متوسطه اول شهرستان محمودآباد انجام شد این پژوهش از لحاظ هدف، پژوهش کاربردی و از نظر شیوه گردآوری و تحلیل اطلاعات، توصیفی و از نوع همبستگی است برای پاسخ به سوالات مطرح شده از پرسشنامه دعای آلیسون و پرسشنامه اضطراب بک استفاده شده است جامعه ی آماری این تحقیق شامل کلیه ی نوجوانان دختر و پسر مدارس متوسطه اول شهرستان محمودآباد در سال تحصیلی ۹۷ ۹۶ به تعداد ۲۹۱۳ نفر ۱۱۸۴ پسر و ۱۷۲۹ دختر می باشد که از جامعه مذکور، نمونه ای به حجم ۳۴۱ نفر ۱۳۹ پسر و ۲۰۲ دختر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد برای تجزیه و تحلیل کمی اطلاعات از نرم افزار آماری SPSS ۲۲ استفاده شد ادعای نرمال بودن توزیع های مربوطه توسط آزمون کولموگوروف اسمیرنوف K S مورد پذیرش قرار گرفت جهت آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون های آماری رگرسیون، t دو نمونه مستقل و تحلیل واریانس ANOVA استفاده شد یافته های پژوهش نشان داد نگرش به دعا، آداب دعا کردن و تجربه قبلی دعا در کاهش اضطراب نوجوانان دختر و پسر نقش دارد بر این اساس تاثیر هر یک از مولفه های آداب دعا کردن، تجربه قبلی دعا و نگرش نسبت به دعا در کاهش اضطراب نوجوانان، نیز مورد مطالعه قرار گرفت که نتایج به دست آمده از تاثیر متغیرهای مذکور بر کاهش اضطراب دانش آموزان حکایت دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
زهرا یوسفی
کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی اسلامی مثبت گرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
کیومرث خطیر پاشا
استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
مجتبی اسفندیاری
استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
شیوه ارجاع
یوسفی، زهرا و خطیر پاشا، کیومرث و اسفندیاری، مجتبی،1403،بررسی تاثیر نگرش به دعا، آداب دعا کردن و تجربه قبلی دعا در کاهش اضطراب نوجوانان دختر و پسر مدارس متوسطه اول شهرستان محمودآباد،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی30 اردیبهشت 1403