چکیده مقاله
این مقاله به بررسی و مقایسه دو رویکرد اصلی تدریس، یعنی روش های تدریس فعال و سنتی، و تاثیر آن ها بر یادگیری دانش آموزان می پردازد روش های تدریس سنتی، که به عنوان روش های معلم محور شناخته می شوند، بر پایه انتقال اطلاعات از معلم به دانش آموزان بنا شده اند در این روش، دانش آموزان به طور عمده به صورت منفعلانه به یادگیری می پردازند و بر حفظ اطلاعات تمرکز دارند این رویکرد، اگرچه دارای ساختار مشخص و نظم قابل پیش بینی است، اما معایبی چون عدم تعامل، کمبود خلاقیت و یادگیری سطحی را به همراه دارد در مقابل، روش های تدریس فعال بر مشارکت فعال دانش آموزان تاکید دارند در این رویکرد، دانش آموزان به عنوان یادگیرندگان فعال در فعالیت های گروهی، بحث های کلاسی و پروژه های عملی شرکت می کنند این روش مزایایی چون تعامل بیشتر، توسعه مهارت های اجتماعی و یادگیری معنادار را به همراه دارد تحقیقات نشان می دهند که روش های تدریس فعال معمولا منجر به یادگیری عمیق تر و پایدارتر در مقایسه با روش های سنتی می شوند مقاله همچنین تاکید می کند که روش های تدریس فعال به بهبود درک مفاهیم، افزایش انگیزه و علاقه به یادگیری و توسعه مهارت های تفکر انتقادی کمک می کنند در نتیجه، برای بهبود کیفیت یادگیری و ارتقاء تجربه آموزشی، توصیه می شود که معلمان به سمت استفاده از روش های تدریس فعال حرکت کنند و از ترکیب این دو رویکرد بهره برداری کنند این مقاله به عنوان یک راهنمای عملی برای معلمان و پژوهشگران در زمینه های آموزشی عمل می کند و بر اهمیت انتخاب روش تدریس مناسب تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
مهدیه اسماعیل زاده
معاون آموزشی دبستان سلمان فارسی دختران شهرستان های استان تهران، ناحیه یک شهر ری
مریم سروری
مدیردبستان سلمان فارسی دختران شهرستان های استان تهران، ناحیه یک شهرری
سوسن فیضی
معاون پرورشی ، دبستان سلمان فارسی دختران شهرستان های استان تهران، ناحیه یک شهرری
شیوه ارجاع
�سماعیل زاده، مهدیه و سروری، مریم و فیضی، سوسن،1403،تحلیل و مقایسه روش های تدریس فعال و سنتی و تاثیر آن ها بر یادگیری دانش آموزان،دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی30 مهر 1403