چکیده مقاله
گردشگری پایدار در دهه های اخیر از یک دغدغه صرفا محیط زیستی به چارچوبی میان بخشی برای تصمیم گیری در توسعه اقتصادی اجتماعی تبدیل شده است؛ با این حال، انتقال مفاهیم پایداری به دانش آموزان بدون پیوند دادن آن با تجربه های ملموس، سواد دیجیتال و مهارت های حل مسئله در مدرسه کم اثر می ماند هدف این مقاله مروری، جمع بندی شواهد معتبر درباره آموزش گردشگری پایدار و آموزش محیط زیستی و تبیین نقش اجرایی دبیران کار و فناوری در نهادینه سازی آگاهی های محیط زیستی و رفتارهای «سفر مسئولانه» در مقطع متوسطه اول است روش مطالعه از نوع مرور نظام مند روایتی منابع فارسی و انگلیسی در بازه ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۴ بود و با جست وجوی کلیدواژه های مرتبط در پایگاه های علمی و منابع داخلی برنامه درسی انجام شد؛ سپس منابع تکراری حذف و مطالعات واجدشرایط پس از غربالگری عنوان/چکیده و متن کامل، با تحلیل محتوای کیفی و تلفیق تماتیک کدگذاری شدند یافته ها نشان می دهد رویکردهای مشارکتی، پروژه محور، مسئله محور و یادگیری تجربی در آموزش گردشگری پایدار پرتکرارتر و اثربخش تر گزارش شده اند و شواهد کمی آموزش محیط زیست نیز به بهبود معنادار دانش، نگرش و رفتارهای مسئولانه از اندازه اثر کوچک تا بزرگ اشاره دارد همچنین چارچوب درس کار و فناوری ظرفیت مستقیمی برای طراحی تکلیف های فناورانه مبتنی بر داده، مستندسازی دیجیتال و فعالیت های کارآفرینانه با محور مدیریت پسماند سفر، احترام به جامعه میزبان و معرفی کسب وکارهای گردشگری سبز فراهم می کند جمع بندی مرور نشان می دهد دبیران کار و فناوری با طراحی واحدهای یادگیری کوتاه مدت، استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال و ارزیابی مبتنی بر شواهد می توانند شکاف میان آموزش رسمی و شایستگی های پایداری را کاهش دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرزائی، امیرمهدی،1404،آموزش مفاهیم گردشگری پایدار به دانش آموزان: نقش دبیران کار و فناوری در ترویج آگاهی های محیط زیستی،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران