ارائه مدل پذیرش فناوری های گردشگری هوشمند در اقامتگاه های بومگردی روستایی

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف توسعه و بومی سازی چارچوب پذیرش فناوری های گردشگری هوشمند در اقامتگاه های بوم گردی روستایی انجام شد روش مطالعه مروری انتقادی بود، منابع در بازه ۲۰۱۵_۲۰۲۵ گردآوری، غربال و به صورت تطبیقی تحلیل شدند مدل های پذیرش فناوری TAM, TAM۲, UTAUT از منظر کاربست در محیط های روستایی با محدودیت زیرساختی، ناهمگنی سواد دیجیتال و اتکای بالاتر به شبکه های اجتماعی محلی ارزیابی گردید خروجی تحلیل، مدل توسعه یافته ای متشکل از آشنایی با فناوری، کاربردپذیری ادراک شده، ادراک از ارزش افزوده، سهولت استفاده درک شده، مفید بودن درک شده، هنجارهای ذهنی و قصد رفتاری بود ناهمگنی فضایی مبتنی بر فاصله از شهر به عنوان عدسی تحلیلی برای تبیین تفاوت پهنه های نزدیک، میانی و دور در پیرامون اصفهان لحاظ شد دلالت نظری آن است که ارزش افزوده ادراک شده و تناسب فناوری با روال کاری، همراه با فشار_حمایت اجتماعی، محرک های کلیدی قصد رفتاری هستند پیامدهای سیاستی بر آموزش، طراحی کاربرپسند و مشوق های اقتصادی برای گذار به گردشگری هوشمند پایدار تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه بهمنی

گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

ذبیح اله ترابی

گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

�همنی، فاطمه و ترابی، ذبیح اله،1404،ارائه مدل پذیرش فناوری های گردشگری هوشمند در اقامتگاه های بومگردی روستایی،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران