چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تحلیل فضایی عوامل موثر بر جذب گردشگر در بافت های کهن شهری و با مطالعه موردی پنج محله مرکزی شهر بابل انجام شد مساله اصلی، بررسی وجود الگوی توسعه نامتوازن و ناپایدار در فرآیند گردشگری این بافت های حساس است روش تحقیق، ترکیبی کمی کیفی بوده و داده های میدانی از ۳۸۴ نفر با ابزار پرسشنامه استانداردشده پایایی ۰ ۷۸۹ در چهار بعد اقتصادی، اجتماعی فرهنگی، کالبدی و زیست محیطی گردآوری شد تحلیل داده ها با آزمون های آماری t، همبستگی کندال، ANOVA و روش TOPSIS انجام گرفت یافته های کمی نشان داد وضعیت ابعاد اقتصادی میانگین ۳ ۵۵ و اجتماعی فرهنگی ۳ ۲۷ فراتر از حد متوسط، اما ابعاد کالبدی ۲ ۸۹ و زیست محیطی ۲ ۵۳ به طور معناداری در وضعیت بحرانی قرار دارند از سوی دیگر، تحلیل کیفی حاکی از شکاف عمیق بین پتانسیل مثبت اجتماعی و مشارکت ضعیف جامعه محلی و نیز تناقض بین منافع اقتصادی کلان و تبعات منفی خرد مانند افزایش قیمت مسکن است نتایج، ظهور الگویی پارادوکسیکال از «توسعه تخریبی» را تایید می کند که در آن فشار گردشگری، همزمان با تشدید فرسودگی زیرساختی و تخریب محیطی، منجر به توزیع ناعادلانه مکانی مزایا شده است با برخورداری تنها دو محله از پنج محله بنابراین، پیشنهاد محوری پژوهش، تغییر پارادایم برنامه ریزی از «توسعه گردشگری در بافت تاریخی» به «توسعه یکپارچه و پایدار بافت تاریخی با رویکرد گردشگری مسئولانه» است که در آن ارتقای زیرساخت های کالبدی زیست محیطی و تامین عدالت فضایی به عنوان پیش شرط، و مشارکت واقعی جامعه محلی به عنوان محور، مدنظر قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
حامد خدابخش پور
دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
صدرالدین متولی
گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
شیوه ارجاع
�دابخش پور، حامد و متولی، صدرالدین،1404،ارزیابی و تحلیل عوامل موثر بر جذب گردشگر در بافت های کهن شهری (مطالعه موردی: بافت مرکزی شهر بابل)،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران