استحکام بخشی بافت تاریخی به مثابه ظرف هویت شهری با رویکرد ارتقای گردشگری فرهنگی

چکیده مقاله

بافت های تاریخی شهرها تنها مجموعه ای از عناصر کالبدی نیستند؛ آن ها ظرفی اند برای انباشت خاطرات جمعی، روابط اجتماعی و هویت شهری این فضاهای کهن در دهه های اخیر، به دلیل مداخلات نامتناسب، توسعه های شتاب زده و بی توجهی به مولفه های انسانی و فرهنگی، با چالش هایی مانند فرسودگی، کاهش سرزندگی و تضعیف هویت روبه رو شده اند پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی نقش استحکام بخشی بافت تاریخی به مثابه ظرف هویت شهری و تاثیر آن بر گردشگری فرهنگی می پردازد یافته ها نشان می دهد که تقویت صرفا کالبدی و سازه ای، توانایی بافت تاریخی در حفظ هویت و جذب مردم و گردشگران را محدود می کند در مقابل، استحکام بخشی هویت محور که هم زمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی و معنایی هویت شهری توجه دارد، زمینه بازگشت حیات شهری، تقویت حس تعلق ساکنان و بازتولید خاطره جمعی را فراهم می کند این روند، با حفظ جریان زندگی روزمره در بافت تاریخی، گردشگری فرهنگی را به بخشی از تجربه واقعی شهروندان و بافت تاریخی تبدیل می کند بر این اساس، پیوند آگاهانه میان استحکام بخشی، هویت شهری و گردشگری فرهنگی، راهکاری موثر برای تقویت ارزش های اجتماعی و فرهنگی بافت های تاریخی فراهم می آورد و در عین حال، تجربه ای اصیل و جذاب برای گردشگران ایجاد می کند که موجب ارتقای گردشگری فرهنگی می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا رسولی نسب

دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران، آمل، ایران

روح اله رحیمی

دانشیار گروه معماری دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران، بابل، ایران

�سولی نسب، زهرا و رحیمی، روح اله،1404،استحکام بخشی بافت تاریخی به مثابه ظرف هویت شهری با رویکرد ارتقای گردشگری فرهنگی،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران