بررسی جایگاه اجتماع محلی در اقتصاد آبی پایدار و الگوی توسعه ای برای سواحل مکران

چکیده مقاله

اقتصاد آبی طی دو دهه گذشته به عنوان رویکردی نوظهور در سیاست گذاری توسعه مطرح شده است؛ رویکردی که می کوشد میان بهره برداری اقتصادی از دریا، حفاظت از محیط زیست و بهبود کیفیت زندگی جوامع ساحلی توازن برقرار کند با وجود فراگیری این مفهوم در اسناد بین المللی، پژوهش ها نشان می دهد که ابعاد اجتماعی و نهادی آن کم تر مورد توجه قرار گرفته و نقش جامعه محلی در فرآیندهای تصمیم گیری اغلب در حاشیه باقی مانده است در سواحل مکران نیز، به رغم ظرفیت های قابل توجه در حوزه هایی چون شیلات، انرژی های دریایی، حمل ونقل و گردشگری، چالش هایی همچون حکمرانی بخشی، ضعف هماهنگی نهادی، شکنندگی محیط زیستی و نابرابری های اجتماعی مانع از تحقق یک الگوی پایدار شده است مقاله حاضر با تکیه بر روش اسنادی تحلیلی؛ ادبیات جهانی اقتصاد آبی و رویکردهای میان رشته ای علوم اجتماعی، بر این نکته تاکید دارد که توسعه دریامحور بدون شناخت دقیق زمینه اجتماعی و فرهنگی و بدون سازوکارهای مشارکت محور، نه تنها پایداری اکولوژیک را تضمین نمی کند، بلکه ممکن است به بازتولید نابرابری های موجود در مناطق ساحلی بینجامد با توجه به نتایج مطالعه، مقاله حاضر یک نوع چارچوبی تحلیلی برای فهم جایگاه اجتماع محلی در توسعه دریامحور مکران ارائه می کند این چارچوب پیشنهادی، بر سه رکن عدالت توزیعی، تاب آوری اجتماعی و حکمرانی چندسطحی استوار بوده و معتقد است که ادغام نظام مند دانش بومی، مشارکت معنادار ذی نفعان و پیوند میان برنامه ریزی فضایی و سیاست گذاری دریایی، پیش شرط های اساسی گذار به اقتصاد آبی پایدار در ایران به شمار می آیند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رزیتا لطفی جبلی

دانشجوی دکتری جامعه شناسی، گرایش مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه مازندران

صادق صالحی

استاد، جامعه شناسی، دانشگاه مازندران

لطفی جبلی، رزیتا و صالحی، صادق،1404،بررسی جایگاه اجتماع محلی در اقتصاد آبی پایدار و الگوی توسعه ای برای سواحل مکران،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران