چکیده مقاله
سواحل استان مازندران با برخورداری از منابع طبیعی غنی، مناظر ساحلی جذاب و تنوع فرهنگی و تاریخی، از جمله نقاط مهم توسعه گردشگری در ایران به شمار می روند در سال های اخیر، افزایش جمعیت، توسعه شهرها و فعالیت های گردشگری، فشار زیادی بر این مناطق وارد کرده و مخاطرات زیست محیطی، تخریب منظر طبیعی و از دست رفتن هویت فرهنگی بومی را به همراه داشته است حفظ تعادل میان توسعه اقتصادی و حفاظت از منابع طبیعی و فرهنگی، به عنوان یکی از چالش های اصلی برنامه ریزی شهری و طراحی معماری ساحلی مطرح شده است روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و با رویکرد ترکیبی کیفی–کمی طراحی شد؛ در این راستا داده ها از طریق مطالعات میدانی، مشاهده محیطی، تحلیل اسناد و مصاحبه با خبرگان حوزه معماری، شهرسازی و گردشگری جمع آوری گردید برای تحلیل داده ها از نرم افزار NVivo و روش تحلیل گفتمان جهت شناسایی روندهای طراحی و اولویت های محلی استفاده شد یافته ها نشان می دهد که تلفیق عناصر معماری بومی، استفاده از مصالح محلی و رعایت اصول طراحی پایدار می تواند علاوه بر حفظ هویت فرهنگی، موجب کاهش اثرات زیست محیطی و ارتقای تجربه گردشگران شود پژوهش در سه مرحله طراحی، تحلیل و ارزیابی ارائه شد؛ ابتدا شاخص ها و معیارهای طراحی پایدار و بومی استخراج شد، سپس نمونه های موردی سواحل منتخب تحلیل و با شاخص های تدوین شده مقایسه گردید، و در نهایت راهکارهای عملیاتی برای طراحی معماری و شهرسازی ساحلی با رویکرد پایدار ارائه شد نتایج پژوهش می تواند به سیاست گذاران و برنامه ریزان ساحلی در اتخاذ تصمیمات راهبردی و توسعه متوازن سواحل مازندران کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، سید عیسی و توکلی واسکس، یداله و باقری، علی،1404،برنامه ریزی شهری بر پایه هویت بومی در شهرهای ساحلی استان مازندران،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران