چکیده مقاله
یکی از جنبه های پایداری توسعه شهری، توسعه کالبدی متوازن همسو با شرایط محیطی اکولوژیکی و اجتماعی اقتصادی است تحولات شهری در دهه های اخیر نشان می دهد که توزیع نامتوازن کاربری های شهری می تواند پیامدهای مستقیم و غیرمستقیمی بر ساختار اجتماعی محلات داشته باشد روزگاری محلات و فضاهای شهری ما به عنوان یک اجتماع پایدار، ایمن، سرزنده و پر رونق و با هویت به شمار می رفتند چیدمان کاربری ها در فضاهای شهری و مراکز محلات و شهرها به نحوی بود که مردم را از هر پایگاه اجتماعی و انسانی به سوی خود فرا می خواند این امر نمونه واقعی پایداری اجتماعی در محلات و شهرها بود که در شهرهای دوره معاصر و در لابه لای کاربری های زمین شهری که در کنار هم قرار گرفته اند کمرنگ تر شده است منطقه ۱۶ تهران، به دلیل برخورداری از کاربری های صنعتی، انبارداری، حمل ونقل و کمبود فضاهای خدماتی و رفاهی، نمونه ای بارز از این چالش هاست این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر داده های میدانی و اسنادی، به بررسی اثرات عدم توازن در کاربری های شهری بر ابعاد مختلف ساختار اجتماعی از جمله ترکیب جمعیتی، انسجام اجتماعی، احساس تعلق، کیفیت زندگی و الگوهای رفتاری ساکنان منطقه ۱۶ می پردازد نتایج نشان می دهد تمرکز بالای کاربری های مزاحم و کمبود فضاهای عمومی، آموزشی و فرهنگی موجب کاهش تعاملات اجتماعی، افت سرمایه اجتماعی و تشدید فرسایش هویتی در محلات شده است همچنین توسعه نامتوازن، به مهاجرت تدریجی اقشار متوسط و افزایش حضور گروه های کم درآمد و مشاغل غیررسمی انجامیده و ساختار طبقاتی منطقه را دستخوش تغییر کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
منادی، عارف و سلحشور مغانلو، نیایش،1404،تاثیر توسعه نامتوازن کاربری ها بر ساختار اجتماعی نمونه موردی: منطقه ۱۶ تهران،سومین همایش ملی و اولین همایش بین المللی مدیریت مقصد گردشگری: (اقتصاد دریا)،بابلسر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری25 بهمن 1404 · تهران