چکیده مقاله
امارات متحده عربی با توجه به وابستگی شدید خود به نفت طی سال های اخیر به طور جدی به تنوع منابع انرژی و اکتساب فناوری های تجدیدپذیر پرداخته است اجرای استراتژی انرژی ۲۰۵۰ با اهدافی همچون افزایش سهم انرژی های پاک به ۳۰٪ تا ۲۰۳۰ و ۵۰٪ تا ۲۰۵۰، مسیر روشنی برای گذار انرژی ترسیم کرده است این کشور با سرمایه گذاری های کلان در پروژه های بزرگ از جمله نیروگاه های خورشیدی و هسته ای به رشد قابل توجهی در ظرفیت انرژی تجدیدپذیر دست یافته است در سال ۲۰۲۳، ظرفیت انرژی تجدیدپذیر امارات به ۶٫۱ گیگاوات رسید و سهم انرژی های پاک به ۲۷/۸۳٪ ارتقا یافت این موفقیت ها ناشی از سیاست گذاری متمرکز دولت و همکاری های بین المللی از جمله تاسیس شهر فناوری مصدر در ابوظبی است در مقابل ایران با وجود داشتن پتانسیل بالای انرژی های تجدیدپذیر به دلیل چالش های نهادی و سیاستی، رشد کمی در این بخش داشته است سهم انرژی های تجدیدپذیر در تولید برق کشور کمتر از ۱٪ است و تنها بخش کوچکی از ظرفیت فنی این منابع بهره برداری شده است مشکلاتی همچون یارانه های سوختی، عدم ثبات در سیاست های حمایتی و تحریم های بین المللی باعث کاهش انگیزه برای سرمایه گذاری در این حوزه شده است با این حال ایران می تواند با اصلاحات ساختاری و بهبود قوانین حمایتی ظرفیت خود را برای بهره برداری از انرژی های تجدیدپذیر افزایش دهد اهداف تعیین شده برای سال ۲۰۲۸ نشان دهنده ی عزم جدی ایران برای توسعه این بخش است ایران باید به تجربیات امارات توجه کند و با استفاده از ظرفیت های بومی و همکاری های بین المللی مسیر گذار به انرژی های تجدیدپذیر را هموار سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شنوزاده، حامد،1404،اکتساب فناوری های انرژی تجدیدپذیر در کشور امارات مرور نظام مند و مقایسه سیاستی با ایران،دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 بهمن 1404 · همدان