چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی نقش تعدیل گری سن مدیران در ارتباط بین تحصیلات عالی مقطع دکتری و پذیرش هوش مصنوعی است و مدیران کسب وکارهای کوچک و متوسط در حوزه فناوری اطلاعات مستقر در شهر تهران به عنوان جامعه آماری در نظر گرفته شده است روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع پیمایشی بود برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد تحلیل داده ها با استفاده از روش های همبستگی و رگرسیون تعدیلی انجام شد نتایج به دست آمده نشان داد که مطابق فرضیات پژوهش تحصیلات عالی به تنهایی رابطه ای با پذیرش هوش مصنوعی ندارد همچنین این قاعده درباره ارتباط سن مدیران با پذیرش هوش مصنوعی نیز برقرار بود اما نتایج رگرسیون تعدیلی حاکی از معناداری اثر تعامل سن و تحصیلات بر پذیرش هوش مصنوعی بود نتایج نشان داد که سن مدیران رابطه میان تحصیلات عالی و پذیرش هوش مصنوعی را تعدیل می کند، به طوری که این رابطه برای مدیران ۴۰ سال و بالاتر قوی تر و مثبت است یافته های این پژوهش بر نقش تعدیل گری سن به عنوان یک عامل اثرگذار در پذیرش هوش مصنوعی تاکید می کند و می تواند در تدوین برنامه های آموزشی و سیاست های مرتبط با پرورش مدیران SMEها مدنظر قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
لیلا فرجوا
دانش آموخته دکتری کارآفرینی دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات
رامین سلیمانی
دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی
شیوه ارجاع
فرجوا، لیلا و سلیمانی، رامین،1404،بررسی نقش تعدیلگری سن مدیران در ارتباط بین تحصیلات عالی و پذیرش هوش مصنوعی مطالعه SMEهای حوزه فناوری اطلاعات شهر تهران،دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 بهمن 1404 · همدان