چکیده مقاله
این پژوهش به تجربه فناوری به عنوان تعدیل گر در ارتباط بین آموزش مدیران و پذیرش هوش مصنوعی می پردازد و کسب وکارهای کوچک و متوسط در حوزه فناوری اطلاعات مستقر در شهر تهران را به عنوان جامعه آماری مدنظر قرار داده است چارچوب فناوری سازمان محیط TOE تکیه گاه نظری این پژوهش است داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شده است تحلیل داده های جمع آوری شده با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی انجام شد و نتایج نشان داد که فاکتورهای آموزش مدیران و تجربه فناوری هر یک به طور مستقل بر پذیرش هوش مصنوعی توسط مدیران تاثیر مثبت دارند اما تجربه فناوری به عنوان تعدیل گر اثر کاهشی دارد و نقش معکوس بازی می کند؛ یعنی اثر آموزش در پذیرش هوش مصنوعی را برای مدیران کاهش می دهد یافته های این پژوهش بیانگر پیچیدگی های ارتباط میان تجربیات و آموزش های مدیران است و بر توجه به متغیرهای زمینه ای دیگر در موضوع مورد بحث تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
رامین سلیمانی
دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی
مهدی مسکنی
دانش آموخته دکتری کارآفرینی دانشگاه تهران
شیوه ارجاع
�لیمانی، رامین و مسکنی، مهدی،1404،بررسی نقش تعدیل گری تجربه فناوری در ارتباط بین آموزش مدیران و پذیرش هوش مصنوعی: مطالعه SMEهای حوزه فناوری اطلاعات شهر تهران،دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 بهمن 1404 · همدان