چکیده مقاله
در وضعیت کنونی سیاست های ورزش و سلامت در ایران، نبود چارچوب های بومی برای ترکیب دانش فیزیولوژی، طب سنتی و تربیت بدنی موجب گسست میان آموزش دانشگاهی، میدان عمل و تجربه ی درمانگران شده است پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–سیاست پژوهی، به معرفی و تبیین «مکتب ماساژ تعادل» می پردازد؛ مکتبی که ایده ی بنیادین آن از سوی وحید نثاری، پژوهشگر و درمانگر باسابقه در حوزه ی ماساژ درمانی و طب سنتی ایران، طی سال ها مطالعه، آموزش عملی و کار بالینی شکل گرفته است این مکتب با اتکا بر مدل «تعادل فیزیولوژیکی–ادراکی» PPBM ، بدن انسان را سامانه ای خودتنظیم، زنده و هوشمند در پیوستار علم، آگاهی و انرژی می داند که توازن میان سطوح عصبی، هورمونی، فاشیایی و روانی را بازسازی می کند روش کار پژوهش بر پایه ی مطالعات چندساله ی تجربی در حوزه ی ماساژ درمانی، بررسی نظریه های کلاسیک و نوین فیزیولوژی ورزشی، مطالعه ی تطبیقی منابع طب سنتی ایرانی–اسلامی، و تحلیل اسناد، کتب و مقالات علمی مرتبط با طب ورزشی و سیاستگذاری سلامت است نتایج نشان داد که مکتب ماساژ تعادل می تواند الگویی راهبردی در طراحی برنامه های آموزشی، بازتوانی عضلانی، و سلامت افزایی ورزشکاران ارائه دهد در بخش بحث، با مرور سازوکارهای عصب–فاشیایی و ابعاد روان ادراکی، رابطه ی مستقیم میان خودتنظیمی بدن و توسعه ی پایداری سلامت تبیین گردید نتیجه گیری نهایی بیانگر آن است که ادغام رویکردهای بین رشته ای میان طب سنتی ایرانی، عصب فیزیولوژی و فلسفه ی تربیت بدنی، می تواند شالوده ی شکل گیری الگوی بومی سیاستگذاری ورزش و ارتقای کیفیت زیست فرهنگی در ایران باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نثاری، وحید،1404،از درمان تا فرهنگ سلامت: مکتب ماساژ تعادل به مثابه مدل ملی در نظام آموزش تربیت بدنی ایران،ششمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1404 · تهران