چکیده مقاله
بازگشت ورزشکاران به سطح عملکرد پیش از مصدومیت، یکی از پیچیده ترین و چالش برانگیزترین حوزه ها در فیزیولوژی ورزشی و بالینی است مصدومیت های اسکلتی عضلانی، فراتر از آسیب به بافت های ساختاری نظیر عضلات، تاندون ها، لیگامان ها یا استخوان ها، منجر به زنجیره ای از تغییرات پیچیده در سطوح مختلف فیزیولوژیکی و عملکردی می شود این تغییرات شامل اختلال در الگوهای فعال سازی عصبی عضلانی، کاهش قدرت و استقامت عضلانی، تغییرات در سیگنالینگ متابولیک، و حتی بازآرایی های ساختاری در سطح سلولی و بافتی است درک جامع این پدیده ها، اساس طراحی برنامه های بازتوانی موثر را تشکیل می دهد این مقاله با اتکا به اصول بنیادی فیزیولوژی بازتوانی Rehabilitation Physiology ، به بررسی جنبه های مختلف این فرآیند می پردازد ما بر اهمیت درک تغییرات عصبی عضلانی، از جمله کاهش نوروتراپی، اختلال در هماهنگی درون و بین ماهیچه ای، و تغییرات در حس عمقی proprioception پس از مصدومیت تمرکز می کنیم علاوه بر این، جنبه های متابولیکی مانند التهاب موضعی، تغییر در پروفایل انرژی عضلانی، و تاثیرات آن بر روند ترمیم و بازسازی بافت مورد بحث قرار خواهد گرفت هدف نهایی این مقاله، ارائه چارچوبی علمی و کاربردی است که بتواند به فیزیوتراپیست ها، مربیان ورزشی، و خود ورزشکاران در جهت دستیابی به بازگشتی ایمن، موفقیت آمیز و کامل به سطح عملکرد پیش از مصدومیت یاری رساند و ریسک فاکتورهای مرتبط با مصدومیت های مجدد را به حداقل برساند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هراتی، هادی و زنده دل، وحید و الهی، امید و هادیان پور، محمد جعفر،1404،بررسی اصول فیزیولوژی ورزشی کاربردی در ارتقای عملکرد ورزشی: مطالعه موردی ورزشکار در حال بازتوانی پس از مصدومیت،ششمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1404 · تهران