چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ضعف عضلات ثبات دهنده مرکزی با بروز کمردرد در ورزشکاران رشته ژیمناستیک شهر تهران انجام شد روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی است جامعه آماری شامل ژیمناست های حرفه ای ۱۲ تا ۲۵ ساله مناطق یک، سه، شش، هشت و بیست و دو شهر تهران بود که ۱۵۰ نفر به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و تست های استاندارد پلانک جلو، پلانک جانبی راست و چپ، پلانک معکوس و تست بیورینگ بود یافته ها نشان داد میانگین زمان تست پلانک جلو در گروه بدون کمردرد ۱۱۰ ثانیه به طور معناداری بیشتر از گروه مبتلا به کمردرد ۶۵ ثانیه بود همین الگو در سایر تست ها نیز مشاهده شد ضریب تغییرات در گروه مبتلا به کمردرد بالاتر از گروه سالم بود که نشان دهنده پراکندگی بیشتر توانایی عضلات ثبات دهنده در ژیمناست های مبتلا است شیوع کمردرد در ژیمناست های حرفه ای شهر تهران حدود ۴۸ درصد برآورد شد نتایج نشان می دهد ضعف عضلات ثبات دهنده مرکزی یکی از مهم ترین عوامل خطر قابل تعدیل در بروز کمردرد ژیمناست ها است و تست پلانک جلو بهترین شاخص برای غربالگری و پیش بینی کمردرد می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هاشمی، بهار سادات و هاشمی، سپیده سادات،1404،بررسی رابطه بین ضعف عضلات ثبات دهنده مرکزی با بروز کمردرد در ورزشکاران رشته ژیمناستیک،ششمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1404 · تهران