چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش سیستماتیک حرکات اصلاحی در کاهش نرخ مصدومیت و بهینه سازی الگوی حرکتی ورزشکاران حرفه ای، به ویژه در مراحل پس از بازتوانی و در رشته های پربرخورد، می پردازد درک این نکته که «تقارن حرکتی» و «کیفیت حرکت» پیش نیازهای «کمیت عملکرد» هستند، سنگ بنای این تحلیل است اختلال در الگوهای حرکتی، ناشی از ضعف عضلات ثبات دهنده، محدودیت دامنه حرکتی یا کنترل عصبی عضلانی ضعیف، منجر به توزیع نامتوازن نیرو و افزایش فشار مکانیکی بر ساختارهای اسکلتی عضلانی می شود که پیامد آن افزایش احتمال آسیب، افت عملکرد و طولانی شدن دوره بازتوانی است حرکات اصلاحی، با هدف بازگرداندن تعادل عضلانی، بهبود کنترل عصبی عضلانی و اصلاح الگوهای حرکتی جبرانی، به عنوان ابزاری حیاتی در استراتژی های پیشگیری از آسیب و ارتقای عملکرد ورزشی مطرح می شوند این نوشتار می کوشد نشان دهد چگونه این تمرینات با کاهش عدم تعادل های عضلانی و بهبود کنترل عصبی عضلانی، به انتقال تدریجی ورزشکار از مرحله درمان به مرحله عملکرد کمک کرده و ادغام آن ها در برنامه های آمادگی جسمانی را به عنوان رویکردی علمی و کاربردی توجیه می کند در حالی که برخی تصور می کنند تمرینات اصلاحی ممکن است به کاهش توان انفجاری منجر شوند، شواهد نشان می دهد که بهبود کارایی بیومکانیکی از طریق این تمرینات، در بلندمدت به افزایش ظرفیت تولید نیرو و بازگشت ایمن تر و موثرتر ورزشکار به اوج عملکرد کمک خواهد کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نادری، مهدی و فرجامی مارشک، ابوالفضل و عباسی، ابوالفضل و سلیمانی، روح الله،1404،حرکات اصلاحی در ورزش؛ کاربرد حرکات اصلاحی در بازتوانی و آمادگی جسمانی ورزشکاران،ششمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1404 · تهران