چکیده مقاله
جنگ ها علاوه بر ویرانی های فیزیکی، پیامدهای عمیق و ماندگاری بر سلامت روان فردی و اجتماعی جوامع برجای می گذارند آسیب های روانی پس از جنگ، نظیر اختلال استرس پس از سانحه، افسردگی، اضطراب، پرخاشگری، انزوا و فروپاشی پیوندهای اجتماعی، نه تنها نسل درگیر مستقیم جنگ، بلکه نسل های پس از آن را نیز تحت تاثیر قرار می دهند در این میان، آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقش کلیدی در شناسایی، پیشگیری و بازتوانی روانی–اجتماعی افراد، به ویژه کودکان و نوجوانان، ایفا می کند این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع علمی داخلی و بین المللی، به بررسی انواع آسیب های روانی پس از جنگ و تبیین وظایف آموزش و پرورش در فرآیند بازتوانی اجتماعی می پردازد نتایج نشان می دهد که مدارس، معلمان، مشاوران و برنامه های درسی می توانند از طریق آموزش مهارت های زندگی، حمایت روانی، تقویت سرمایه اجتماعی و ایجاد محیط های امن آموزشی، نقش موثری در کاهش آثار روانی جنگ و بازسازی سلامت اجتماعی ایفا کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
زهرا پورمردانیان شهربابکی
لیسانس علوم تربیتی
لیلا بخشی
کارشناسی مدیریت و برنامه ریزی ،دانشگاه پیام نور سرابله
لیلا بخشی
کارشناسی مدیریت و برنامه ریزی ،دانشگاه پیام نور سرابله
راضیه کرامت نژاد
کارشناسی آموزش ابتدایی،دانشگاه آزاد اسلامی گنبد کاووس
راضیه کرامت نژاد
کارشناسی آموزش ابتدایی،دانشگاه آزاد اسلامی گنبد کاووس
زهرا محمد فلاحی
کارشناسی مدیریت و برنامه ریزی ،دانشگاه پیام نور رشت
زهرا محمد فلاحی
کارشناسی مدیریت و برنامه ریزی ،دانشگاه پیام نور رشت
شیوه ارجاع
�خشی، لیلا و کرامت نژاد، راضیه و محمد فلاحی، زهرا،1405،آسیب های روانی پس از جنگ و وظیفه آموزش و پرورش در بازتوانی اجتماعی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر