چکیده مقاله
امروزه اعمال سیاست قیمت گذاری، به عنوان یکی از محورهای اصلی مدیریت تقاضای حمل و نقل TDM با محوریت تغییر در محور انتخاب شیوه حمل و نقل انتخاب شیوه حمل و نقلی مورد استفاده ، از جایگاه ویژه ای برخودار است قیمت گذاری معابر Road pricing از جمله سیاست های مدیریت در تقاضای حمل و نقل است، که به عنوان ابزاری برای مدیریت تقاضا در بزرگراه های شهری و بین شهری مورد استفاده قرار گرفته است در رویکرد مورد اشاره در این مقاله، با استفاده از مبانی طراحی آزمایش و مدل های لوجیت، سیاست های مدیریتی به همراه سایر متغیرهای حمل و نقلی و اقتصادی – اجتماعی مؤثر بر تغییر شیوه سفر از سایر طریقه های سفر به وسیله نقلیه شخصی نیز بررسی شده است در این مطالعه با در نظر گرفتن 900 مشاهده برای ساخت 8 مدل تمایل به طریقه های سفر استفاده شده است بدین منظور دو نوع پرسشنامه طراحی گردید که زمان سفر مبنای تفاوت این دو نوع پرسشنامه قرار گرفت در یک نوع از آن ها، وضعیت زمان سفر در خط ویژه بسیار بهتر از خط معمولی و در نوع دیگر زمان سفر در خط معمولی تقریباً با خط ویژه برابری می کند در این میان سیاست تغیرات عوارض مسیر و تغییرات زمان دسترسی همگانی به صورت دینامیک تغییر می کنند تا شهروندان بتوانند متغیرهای اولویت دار را تشخیص دهند و براین مبنا مدل های لوجیت چندگانه دوطرفه برای انتخاب طریقه های سفر ساخته می شود در این بین حساسیت مدل های انتخاب وسیله نقلیه شخصی به متغیر اصلی این مقاله یعنی عوارض چندان محسوس نیست
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فندی زاده، شهریار و هداوند، سمانه و عبدالمنافی، ابراهیم،1392،ارائه مدلی برای ارزیابی اثرات دینامیک قیمت گذاری بزرگراه ها بر انتخاب طریقه های سفر حمل و نقل شهری در سفرهای کاری روزانه،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران