بررسی تطبیقی تاثیر انواع ریکاوری فعال و غیرفعال بر سطح الکتات و بازتوانی عضله

چکیده مقاله

ریکاوری پس از فعالیت بدنی شدید، فرآیندی حیاتی برای بهینه سازی عملکرد ورزشی بعدی و پیشگیری از آسیب دیدگی است در بین استراتژی های ریکاوری، رویکردهای فعال Active Recovery و غیرفعال Passive Recovery به طور گسترده ای مورد مطالعه قرار گرفته اند این مقاله مروری علمی به بررسی تطبیقی تاثیر هر دو نوع ریکاوری بر دو جنبه کلیدی بازتوانی فیزیولوژیکی: کاهش سطح الکتات خون Lactate Clearance و بازتوانی عملکردی عضله Muscle Recovery می پردازد مکانیسم های فیزیولوژیکی درگیر شامل تاثیر بر جریان خون عضلانی، اکسیداسیون الکتات، کاهش التهاب و ترمیم بافت بررسی می شوند شواهد نشان می دهند که ریکاوری فعال با شدت پایین تا متوسط، با حفظ جریان خون بالا و تسهیل اکسیداسیون الکتات در عضلات فعال، به پاکسازی سریع تر الکتات کمک می کند در مقابل، ریکاوری غیرفعال ممکن است برای ترمیم بافت های آسیب دیده عضلانی در فازهای اولیه پس از تمرینات بسیار شدید، مزایایی داشته باشد تاثیر هر رویکرد بر شاخص های بازتوانی عضله مانند کاهش درد عضلانی تاخیری DOMS ، بازگشت قدرت و توان عضلانی، و نشانگرهای آسیب عضلانی نیز مورد مقایسه قرار می گیرد این مقاله با ارائه یک تحلیل جامع، به تبیین بهترین راهکارها برای بهینه سازی ریکاوری در انواع مختلف فعالیت های ورزشی می پردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه نادری

دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی گرایش تغذیه ورزشی دانشگاه المهدی مهر اصفهان

صابر رضانژاد

استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه المهدی مهر اصفهان

مهشید احمدپور

دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی گرایش تغذیه ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان

اکرم خانی رزوه

کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه اصفهان

نادری، فاطمه و رضانژاد، صابر و احمدپور، مهشید و خانی رزوه، اکرم،1404،بررسی تطبیقی تاثیر انواع ریکاوری فعال و غیرفعال بر سطح الکتات و بازتوانی عضله،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی3 مرداد 1405 · همدان