اثربخشی روانشناسی مثبت بر تابآوری، کیفیت زندگی و الگوهای ارتباطی مادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری و گروه آزمایش و گواه بود جامعه آماری شامل کلیهمادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی شهر کرمانشاه در سال ۹۹ ۱۳۹۸ می باشد آزمودنی ها شامل ۳۰ نفر که با نمونه گیری در دسترسبه عنوان نمونه انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در گروه آزمایش ۱۵ و گواه ۱۵ جایگزین شدند، برای آزمودنی های گروهآزمایش جلسات آموزش روانشناسی مثبت نگر به صورت جلسات گروهی برگزار شد و از پرسشنامه های تاب آوری، کیفیت زندگیو الگوهای تبادلی برای جمع آوری داده ها استفاده شد تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد نتایج نشان دادکه تفاوت معناداری بین گروه های آزمایش و گواه وجود دارد و بین میانگین نمرات تاب آوری P

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

طاهره قنبری نژاد

کارشناس ارشد رشته مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

قنبری نژاد، طاهره،1400،اثربخشی روانشناسی مثبت بر تابآوری، کیفیت زندگی و الگوهای ارتباطی مادران دارای فرزند عقب مانده ذهنی،سومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1400 · تهران