چکیده مقاله
مقدمه در شرکت تعاونی ورزشی نبود رویکرد یکپارچه بین مدیریت، فیزیولوژی، بیومکانیک و روانشناسی حرکت می تواند کارایی تیمی را کاهش دهد و آسیب های ورزشی را افزایش دهد تاریخچه علم مدیریت تیمی نشان داده است که همکاری بین رشته ای و یادگیری مشترک به بهبود هماهنگی و عملکرد منجر می شود ۱ ۲ این مقاله مدل تعاونی بین رشته ای را معرفی می کند که با ترویج همگرایی منابع شرکت و تصمیم گیری مشترک، بهبود هماهنگی عصبی عضلانی، کارایی تیمی و حرکات اصلاحی را هدف می گیرد ۳ روش شناسی جامعه و نمونه ۴۰ ورزشکار عضو شرکت تعاونی ورزشی به دو گروه تصادفی تقسیم شدند طرح مداخله هشت هفته با برنامه تعاونی ورزشی برای گروه آزمایش و تمرینات معمول برای کنترل ابزار HRV، VO۲max، سیستم کینماتیک، پرسشنامه همبستگی تیمی، تکالیف پاسخ تصمیم اجرا: سه جلسه در هفته آمار ANCOVA با کنترل پایه یافته ها نشان داد که گروه آزمایش در هماهنگی، حرکتی، کاهش خطا و بهبود VO۲max و HRV نسبت به کنترل به طور معنادار عمل کرد P>۰ ۰۵ همبستگی تیمی و پایداری حرکت نیز بهبود یافت بحث و نتیجه گیری نتایج از کارایی مدل تعاونی بین رشته ای در بهبود کارایی تیمی و حرکات اصلاحی پشتیبانی می کند و با پژوهش های تک رشته ای تفاوت بارزی دارد محدودیت ها شامل نمونه کوچک و مدت کوتاه است آینده پژوهی گسترش به ورزش های گوناگون و ارزیابی اثر در نرخ آسیب دیدگی و پایداری تیم را توصیه می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
معصومی، جواد،1404،مدل تعاونی بین رشته ای شرکت تعاونی ورزشی برای بهبود کارایی تیم ورزشی و پیشگیری از آسیب،دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی28 بهمن 1404 · تهران