چکیده مقاله
آسیب رباط صلیبی قدامی ACL یکی از شایع ترین و پرهزینه ترین آسیب های اسکلتی عضلانی در ورزش های رقابتی و نیمه حرفه ای محسوب می شود که به ویژه در زنان ورزشکار شیوع بالاتری داشته و پیامدهای عملکردی و بلندمدت قابل توجهی به دنبال دارد این آسیب علاوه بر درد و محدودیت عملکردی با کاهش سطح عملکرد ورزشی، افزایش خطر آسیب مجدد، بروز استئوآرتریت زودرس زانو و در مواردی خاتمه ی زودهنگام دوران ورزشی همراه است شواهد اپیدمیولوژیک نشان می دهند که زنان ورزشکار در مقایسه با مردان دو تا شش برابر بیشتر در معرض آسیب ACL قرار دارند و این اختلاف ناشی از برهم کنش پیچیده ای از عوامل بیومکانیکی، عصبی عضلانی، شناختی و محیطی است این مرور روایتی تحلیلی با تمرکز بر مقالات سطح Q۱ منتشر شده در سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۵، مکانیسم های آسیب ACL ، عوامل خطر اختصاصی زنان ورزشکار و اثر بخشی راهبردهای پیشگیری و توانبخشی مبتنی بر شواهد را بررسی می کند نتایج نشان می دهد که بیش از ۷۰ تا ۸۰ درصد آسیب های ACL در زنان بدون تماس مستقیم رخ می دهند و اغلب در شرایطی نظیر فرود تک پا، تغییر جهت های سریع و توقف های انفجاری مشاهده می شوند الگوهای حرکتی نامناسب، عدم تعادل در فعال سازی عضلات چهارسر ران و همسترینگ، ضعف کنترل تنه و لگن، خستگی جسمی و فشار شناختی از عوامل کلیدی افزایش دهنده ی ریسک آسیب به شمار می روند شواهد موجود حاکی از آن است که برنامه های پیشگیری چندبعدی عصبی عضلانی NMT شامل تمرینات پلایومتریک، تعادلی، قدرتی، بازآموزی الگوی حرکتی، تمرینات تصمیم گیری و اجرای حرکات تحت شرایط خستگی می توانند خطر آسیب ACL را تا حدود ۶۵ درصد کاهش دهند همچنین پروتکل های توانبخشی مبتنی بر معیارهای عملکردی، کنترل عصبی عضلانی و آمادگی روان شناختی نسبت به مدل های زمان محور بازگشت ایمن تر و پایدارتری به ورزش فراهم می کنند در مجموع، این مرور بر اهمیت رویکردی چندبعدی، فردمحور و مبتنی بر شواهد در پیشگیری و توانبخشی آسیب ACL در زنان ورزشکار تاکید دارد
نویسندگان
شقایق مومنی
دانشجوی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر استان همدان ایران
شیوه ارجاع
مومنی، شقایق،1404،مرور تحلیلی آسیب رباط صلیبی قدامی در زنان ورزشکار،دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی28 بهمن 1404 · تهران