چکیده مقاله
مقدمه سندرم تونل کارپال یکی از شایع ترین نوروپاتی های فشاری محیطی محسوب می شود که ناشی از فشردگی عصب مدیان در کانال کارپال مچ دست است این اختلال عمدتا در افرادی با فعالیت های تکراری مچ دست از جمله نوازندگان سازهای زهی و پیانو شیوع بالایی دارد پژوهش حاضر با هدف مقایسه ی تاثیر هشت هفته درمان متداول و تمرینات کششی تسهیل عصبی عضلانی بر قدرت چنگش و عملکرد نوازندگان موسیقی مبتلا به سندرم تونل کارپال انجام شد روش شناسی این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون است در این مطالعه ۲۰ نوازنده زن ۳۰ الی ۵۰ ساله که تشخیص قطعی سندرم تونل کارپال توسط پزشک متخصص دریافت کرده بودند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند قدرت چنگش با استفاده از دینامومتر دستی اندازه گیری و عملکرد شرکت کنندگان با پرسشنامه اختصاصی سندرم تونل کارپال ارزیابی شد گروه مداخله به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته تمرینات کششی تسهیل عصبی عضلانی را بر اساس پروتکل مک آتی انجام دادند در حالی که گروه کنترل تحت درمان های متداول فیزیوتراپی قرار گرفتند محاسبات آماری شاپیرو ویلک، آزمون t وابسته و کواریانس با نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ انجام شد یافته ها نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که گروه تمرینات کششی تسهیل عصبی عضلانی در متغیرهای مورد بررسی قدرت چنگش و عملکرد نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری داشته اند ۰ ۰۵ نتایج یافته های این پژوهش بیانگر اثربخشی تمرینات کششی تسهیل عصبی عضلانی در کاهش علائم و بهبود عملکرد نوازندگان مبتلا به سندرم تونل کارپال بوده و می تواند به عنوان یک رویکرد مکمل موثر در برنامه های توانبخشی این گروه مورد توجه قرار گیرد پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی اثرات بلندمدت این تمرینات و تاثیر آنها بر نوازندگان سازهای مختلف بررسی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مزه، درسا و طباطبائی، حمید،1404،مقایسه تاثیر هشت هفته درمان متداول و تمرینات کششی تسهیل عصبی-عضلانی بر قدرت چنگش و عملکرد نوازندگان موسیقی مبتلا به سندرم تونل کارپال،دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش ملی چشم انداز علوم ورزشی با رویکرد برنامه علمی28 بهمن 1404 · تهران