چکیده مقاله
در این مقاله به کاوش رابطه میان فناوری آموزشی و رفتار دانش آموزی: تحلیلی تطبیقی می پردازد و تاثیر ابزارهای دیجیتال – از جمله جهان های مجازی، هوش مصنوعی، و پلتفرم های یادگیری آنلاین – را بر ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی رفتار یادگیرندگان در محیط های سنتی در مقابل دیجیتال محور بررسی می کند دامنه مرور شامل سنتز بیش از ۱۱۰ مطالعه منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ است که از پایگاه های داده Scopus، Web of Science، ERIC، PsycINFO و IEEE Xplore با استراتژی جستجوی سیستماتیک و معیارهای گنجاندن مبتنی بر چارچوب PICO استخراج شده اند؛ استخراج داده ها به صورت دستی و با استفاده از چارچوب TPACK انجام گرفت و سنتز از طریق تحلیل روایی و تماتیک صورت پذیرفت یافته های کلیدی نشان دهنده روند مثبت فناوری های غوطه ور در افزایش توجه پایدار d ≈ ۰٫۴۵ ، انگیزش درونی و خودتنظیمی است، در حالی که اثرات دوگانه ای بر رفتارهای اجتماعی کاهش تعامل چهره به چهره اما تقویت همکاری جهانی مشاهده می شود چارچوب های نظری TAM و TPACK نقش میانجی طراحی آموزشی را تایید می کنند، اما ناهمگنی بالا I² = ۶۸ درصد و وابستگی به داده های خودگزارشی از محدودیت های عمده هستند حوزه های نوظهور شامل یادگیری مبتنی بر متاورس و هوش مصنوعی مولد است که پتانسیل تحول در رفتار یادگیرنده محور را دارند در مجموع، این مقاله بر ضرورت یکپارچگی هیبریدی فناوری با آموزش معلمان و زیرساخت های عادلانه تاکید دارد شکاف های پژوهشی شامل کمبود مطالعات طولی در زمینه های غیرغربی، اثرات بلندمدت بر گروه های حاشیه ای، و فقدان ابزارهای عینی اندازه گیری است پیشنهاد می شود تحقیقات آتی از روش های ترکیبی با ردیابی بیومتریک و مدل های چندسطحی بهره گیرند تا چارچوب های یکپارچه تری برای سیاست گذاری آموزشی و مداخلات موثر توسعه یابند
نویسندگان
شیوه ارجاع
نعمتی، فرخنده،1404،کاوش رابطه میان فناوری آموزشی و رفتار دانش آموزی: تحلیلی تطبیقی،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه