چکیده مقاله
چکیدهبررسی اثربخشی فنون مدیریت کلاس مشارکتی بر کاهش رفتارهای مخرب و افزایش نظم خودکنترلی نشان می دهد که این رویکرد می تواند تحولی اساسی در کیفیت تعاملات آموزشی ایجاد کند. روش مشارکتی با تاکید بر نقش فعال دانش آموزان در اداره کلاس، زمینه را برای کاهش رفتارهایی مانند پرخاشگری، بی توجهی و مزاحمت فراهم می آورد. پژوهش های میدانی حاکی از آن است که اجرای فنونی همچون گفت وگوی گروهی، تقسیم مسئولیت ها و حل تعارض جمعی، تعلق خاطر دانش آموزان به محیط یادگیری را افزایش می دهد. این احساس تعلق، میل به برهم زدن نظم را کاهش و انگیزه درونی برای خودنظارتی را تقویت می کند. نظم خودکنترلی به عنوان توانایی تنظیم رفتار بر پایه هنجارهای درونی شده، در کلاس مشارکتی به جای تحمیل بیرونی، از طریق همیاری و بازخورد همسالان پرورش می یابد. یافته ها نشان می دهد که کلاس های مشارکتی، نرخ رفتارهای مخرب را تا پنجاه درصد نسبت به کلاس های سنتی کاهش می دهند. همچنین، دانش آموزان در چنین محیطی، توانایی بالاتری در مهار تکانه های آنی و پیروی از قوانین وضع شده توسط خود نشان می دهند. از سوی دیگر، معلمان مجرب گزارش کرده اند که اجرای مداوم این فنون، نیاز به مداخلات تنبیهی را به شدت کم می کند. کاهش رفتارهای مخرب و ارتقای خودکنترلی، فضای کلاس را برای یادگیری عمیق تر و ماندگارتر مساعد می سازد. در مجموع، مدیریت مشارکتی به مثابه یک سرمایه گذاری تربیتی، ضمن اصلاح رفتار، استقلال اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان را نیز تقویت می نماید.
کلیدواژهها
نویسندگان
بصیره محمودی
• کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزگار
مریم ابراهیمی قانع
• کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، آموزگار
سمیه جنانی
• کارشناسی روانشناسی عمومی، آموزگار
گلاله ملائی
• کارشناسی معماری، آموزگار ابتدایی
شیوه ارجاع
محمودی، بصیره و ابراهیمی قانع، مریم و جنانی، سمیه و ملائی، گلاله،1404،بررسی اثربخشی فنون مدیریت کلاس مشارکتی بر کاهش رفتارهای مخرب و افزایش نظم خودکنترلی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه