چکیده مقاله
گسترش استفاده از الگوریتم های تشخیص الگو در تحلیل ادله دیجیتال جنگی، یکی از تحولات بنیادین در فرآیند اثبات نزد دیوان کیفری بین المللی به شمار می آید این الگوریتم ها با پردازش حجم انبوه داده های دیجیتال، نقش تعیین کننده ای در شناسایی، پالایش و اولویت بندی اطلاعات مرتبط با جنایات بین المللی ایفا می کنند، اما هم زمان پرسش های جدی درباره قابلیت اتکای نتایج آن ها و سازگاری شان با استانداردهای اثبات کیفری را مطرح می سازند مسئله اصلی این پژوهش، ارزیابی تاثیر تصمیمات مبتنی بر الگوریتم های تشخیص الگو بر منطق اقناع قضایی دادرس و معیارهای اثبات در دیوان کیفری بین المللی است پرسش محوری تحقیق بر این تمرکز دارد که آیا ماهیت فنی، آماری و غیرشفاف این الگوریتم ها می تواند به تضعیف استاندارد اثبات و جابه جایی نقش قاضی در ارزیابی ادله بینجامد هدف پژوهش، تحلیل رابطه میان اتکاپذیری الگوریتمی و مشروعیت فرآیند اثبات کیفری در ICC است روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است یافته های پژوهش نشان می دهد الگوریتم ها با ایجاد فاصله میان کنش انسانی و نتیجه تصمیم، نوعی شکاف مفهومی در انتساب مسئولیت و ارزیابی ادله ایجاد می کنند که می تواند بنیان های سنتی استاندارد اثبات را با چالش مواجه سازد بر این اساس، مقاله پیشنهاد می کند استفاده از الگوریتم های تشخیص الگو در فرآیند اثبات نزد دیوان کیفری بین المللی منوط به تضمین شفافیت، قابلیت توضیح پذیری و حفظ نقش فعال قاضی در ارزیابی نهایی ادله باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
چکاو، میلاد و باقری نژاد، زینب،1404،ارزیابی قابلیت اتکای الگوریتم های تشخیص الگو در تحلیل ادله دیجیتال،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان