جایگاه حقوقی و کارکردی رژیم های امنیتی بین المللی در سیستم بین الملل

چکیده مقاله

رژیم های امنیتی به عنوان مجموعه ای از اصول، هنجارها، قواعد و رویه های تصمیم گیری تعریف می شوند که همکاری دولت ها را برای مدیریت یا کاهش تهدیدهای مشترک تسهیل می کنند از نظر جایگاه حقوقی، این رژیم ها عموما مشروعیت خود را از اصول حقوق بین الملل، به ویژه منشور ملل متحد، و همچنین توافقات چندجانبه و عرفی بین دولت ها کسب می کنند آن ها تلاشی برای پر کردن خلاهای موجود در ساختار امنیتی متمرکز سازمان ملل هستند و با ایجاد تعهدات الزام آور یا نرم افزاری Soft Law ، زمینه را برای پیش بینی پذیری رفتار امنیتی دولت ها فراهم می آورند از منظر کارکردی، رژیم های امنیتی نقش حیاتی در تقویت امنیت جمعی و ثبات منطقه ای ایفا می کنند کارکرد اصلی آن ها شامل: کاهش ریسک، افزایش شفافیت، کاهش هزینه های اطلاعاتی برای دولت ها و فراهم کردن بستر نهادی برای دیپلماسی امنیتی است با این حال، کارآمدی این رژیم ها همواره با چالش های اساسی مانند منازعات ژئوپلیتیک، عدم تمکین قدرت های بزرگ، و ظهور تهدیدهای نوظهور مانند امنیت سایبری و تروریسم غیردولتی روبرو بوده است در این پژوهش به تحلیل جایگاه حقوقی و کارکرد عملی رژیم های امنیتی بین المللی در نظام پیچیده روابط بین الملل خواهیم پرداخت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نوید فولادپور خانشیر

دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب رشته علوم سیاسی

فولادپور خانشیر، نوید،1404،جایگاه حقوقی و کارکردی رژیم های امنیتی بین المللی در سیستم بین الملل،بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی حقوق و علوم قضایی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان