چکیده مقاله
طلاق عاطفی یکی از چالش های اساسی در زندگی زناشویی است که به کاهش تعاملات عاطفی، صمیمیت و همدلی بین زوجین منجر می شود این پژوهش به بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری و مهارت های ارتباطی زوجین بر شکل گیری و پیشگیری از طلاق عاطفی می پردازد روش تحقیق به صورت اسنادی و کتابخانه ای انجام شده و بر پایه تحلیل مطالعات پیشین و داده های نظری مرتبط است یافته های پژوهش نشان می دهند که سبک های فرزندپروری نقش مهمی در کیفیت روابط زوجین ایفا می کنند؛ به ویژه سبک فرزندپروری مقتدرانه، که مبتنی بر تعامل مثبت، حمایت و راهنمایی است، تاثیر مثبتی بر کاهش تعارضات زناشویی دارد در مقابل، سبک های مستبدانه، سهل گیرانه و غافل گرانه ممکن است منجر به افزایش استرس و نارضایتی زناشویی شوند همچنین، مهارت های ارتباطی مانند گوش دادن فعال، حل تعارض موثر و ابراز صحیح احساسات، در کاهش سوءتفاهم ها و افزایش همدلی بین زوجین نقش بسزایی دارند نتایج پژوهش نشان می دهند که تقویت مهارت های ارتباطی و ایجاد تعادل بین نقش های همسری و والدگری می تواند در کاهش طلاق عاطفی موثر باشد در این راستا، برگزاری دوره های آموزشی، استفاده از خدمات مشاوره ای و توسعه آگاهی زوجین نسبت به اهمیت ارتباطات سازنده، از راهکارهای پیشنهادی برای کاهش این معضل محسوب می شوند با توجه به یافته های تحقیق، پیشنهاد می شود مطالعات آتی به بررسی اثرات مداخلات آموزشی و مشاوره ای در بهبود روابط زناشویی و پیشگیری از طلاق عاطفی بپردازند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نوری، فاطمه،1403،بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری و مهارت های ارتباطی زوجین بر شکل گیری و پیشگیری از طلاق عاطفی،هفدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی20 خرداد 1404 · شیروان