چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های دل بستگی با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان موردمطالعه: دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر کاشمر انجام شده لذا به لحاظ ماهیت و هدف، کاربردی و از حیث مطالعات توصیفی همبستگی بوده است جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه رشته های نظری شهر کاشمر که ۳۳۰۰ نفر ۱۸۵۰ نفر دختر و ۱۴۵۰ نفر پسر بوده اند که به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت و با کمک جدول مورگان ۲۴۵ نفر که ۱۳۷ نفر دختر و ۱۰۸ نفر پسر انتخاب شده اند ابزار جمع آوری داده های پرسشنامه های سبک های دل بستگی هازان و شیور ۱۹۸۷ ، پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران ۱۹۹۵ و پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ ۱۹۵۹ بوده است و در انتها داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و ضریب همبستگی پیرسون و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است نتایج نشان داد که بین سبک دل بستگی ایمن با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد و بین سبک های دل بستگی ناایمن اجتنابی و ناایمن دوسوگرا یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان رابطه منفی و معنی داری مشاهده شده همچنین سبک های دل بستگی قادر بودند تغییرات یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان را پیش بینی نمایند بنابراین می توان از طریق شناسایی سبک های دل بستگی دانش آموزان یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی آن ها را بهبود بخشید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�خشیان، کاظم و شفائی، ابوالفضل،1403،بررسی رابطه بین سبک های دل بستگی با یادگیری خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان (موردمطالعه: دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهرکاشمر)،هفدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هجدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت، روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی20 خرداد 1404 · شیروان