چکیده مقاله
این مقاله با هدف بررسی رابطه میان اشارات طبیعت گرایانه قرآن کریم و دستاوردهای نوین زیست شناسی، با رویکردی تحلیلی و روشی کتابخانه ای نگاشته شده است محور اصلی پژوهش، ارائه چارچوبی روش مند برای مفهوم «اعجاز علمی» و پرهیز از رویکرد ساده انگارانه «تطابق گرایی» صرف است در این راستا، ابتدا تعریف و معیارهای اعجاز علمی مانند قطعیت دلالت آیه، یقینی بودن کشف علمی، و هماهنگی ذاتی و غیرتحمیلی بین آن دو تبیین می گردد سپس، با بررسی موردی آیات کلیدی در چند حوزه زیستی، نشان داده می شود که قرآن کریم به شیوه ای اعجازآمیز و فرازمانی، به حقایق کلانی از نظام آفرینش اشاره کرده که بشر تنها در دوره ای متاخر از تاریخ علم، توانایی کشف آنها را یافته است این موارد شامل: تحلیل مفهوم محوری آب در منشا حیات، توصیف دقیق مراحل تکوین جنین انسانی، اصل زوجیت در سطوح مختلف زیستی از مولکول تا موجودات، و ادراک و پاسخ موجودات به محیط خود می شود نتیجه گیری مقاله بر این نکته تاکید دارد که هماهنگی شگفت انگیز میان این اشارات قرآنی و یافته های قطعی علم جدید، گواهی بر خاستگاه وحیانی قرآن و علم الهی به تمامی شئون خلقت است، مشروط بر آنکه با احتیاط علمی و دوری از هرگونه تفسیر تحمیلی و شتاب زده همراه باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فشاریانی، پریسا و جمشیدی قلدر، مهین دخت و قرمزی، زهرا،1404،اعجاز علمی قرآن در پرتو یافته های جدید زیست شناسی،چهارمین کنفرانس ملی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران،گله دار
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس ملی راهکارهای توسعه وترویج آموزش علوم درایران24 خرداد 1404 · گله دار